Boer: 'Zal mezelf behoorlijk gaan tegenkomen'

Margot Boer is ‘hoogstwaarschijnlijk’ aan haar laatste jaar bezig als profschaatsster. Hoewel ze er nog niet te veel aan wil denken, komt het moment van stoppen steeds dichterbij. Helden Online zocht haar in Inzell op.

Nog elke dag komen de herinneringen van Sotsji bij Margot Boer naar boven. Een droom die werkelijkheid is geworden. Maar ook een droom die nog vaak terugkomt. "Ik weet het eerste moment op het podium nog heel goed. Het was volle maan, echt een prachtig uitzicht," herinnert Boer zich de bronzen medaille op de 500 meter.

Boer werd vanaf dat moment geleefd. "Als je mij nu wat vraagt over de 1000 meter, weet ik het niet," beweert de sprintster van Team Continu in het Gastager Hof in Inzell. "Die 500 meter was al zo’n verrassing. Daarna ben ik in zo’n trans doorgegaan dat het besef er nog niet is dat ik twee keer brons heb behaald. Echt bizar dat die Spelen zo’n invloed op me hebben gehad."

Gespannen
Het heeft er mede voor gezorgd dat Boer vorig seizoen nooit meer haar vorm vond. En dus ontstonden er twijfels. Stoppen of doorgaan? Ze besloot er nog één jaar het maximale uit te halen. "Die twijfels van stoppen of doorgaan gaven me veel onrust. Het schaatsen ging niet goed, maar ik voelde me er ook niet lekker bij om te stoppen. Ik wilde niet met zo’n slecht jaar eindigen. Nu ik gezegd heb aan het eind van dit seizoen te stoppen, geeft me dat rust."

Voor Boer is er daardoor een last van haar schouders gevallen. "Vroeger was ik gespannen voor elke race. Acht jaar lang richtte ik me namelijk op de Spelen, om daar een medaille te halen. Toen moest ik, nu mag ik. Ik merk dat ik nu ontspannener ben geworden voor een wedstrijd. Ik ga nu met een lach naar de startlijn toe. Ja, daar geniet ik van."

'Ik heb zoveel plezier en lol met de ploeg. Ik kon het gewoon niet loslaten'

De max
Stoppen op je hoogtepunt. Veel sporters dromen daarvan, zo ook Boer. Maar toch besloot ze haar schaatsen na de Spelen nog niet aan de wilgen te hangen. "Ik heb zoveel plezier en lol met de ploeg. Ik kon het gewoon niet loslaten. En daarbij vind ik het schaatsen nog te mooi. Ik denk dat het afscheid bij de ploeg ontzettend moeilijk gaat zijn."

Aan het begin van het nieuwe seizoen maakte Boer het nieuws wereldkundig. Nog één jaar knallen. Maar zelf zegt ze het zo: "Dit wordt waarschijnlijk mijn laatste jaar. Ik ga niet meteen zeggen: ik stop. Misschien zeg ik in maart wel: ik ga door. Maar ik heb wel het gevoel dat ik bijna aan de max zit. Als ik mijn snelste tijden evenaar, kom ik nog te kort voor goud. Misschien heb ik dan nog een kleine kans om net als in Sotsji op het podium te komen."

Een derde Spelen is geen optie voor Boer. Ook niet na het succes van de vorige. "Dan zou ik er nog twee jaar alles uit moeten halen. Dat voelt te lang en te veel. En daarbij komt dat ik niet naar de Spelen wil om mee te doen. Als ik meedoe, wil ik wel voor het podium gaan. En dat gevoel is er nog niet," erkent Boer, die haar horizon wil verbreden. "Ik kijk er onwijs naar uit wat er nog meer is."

Groentje
Boer is van mening dat ze meer in haar mars heeft dan alleen maar schaatsen. Ze is eerstejaars psychologie-studente op de Open Universiteit en is afgestudeerd op commerciële sport economie op hbo. "Ik vind psychologie heel interessant. Ik vind het mooi om te zien hoe mensen reageren op bepaalde dingen en waarom. Vooral het hersengedeelte ligt me, het klinische, de ziektebeelden. Daar ligt van jongs af aan al een passie."

Maar omdat ze daar nog geen papiertje van heeft, is de kans klein dat ze daar volgend jaar iets mee gaat doen. "Ik heb genoeg andere papieren, dus ik wil mijn intrede in de arbeidsmarkt doen. Ha, ik kom wel als groentje de arbeidsmarkt in," beseft Boer. "Ik zal mezelf behoorlijk gaan tegenkomen. In de topsport weet ik hoe ik ben en hoe ik reageer op dingen. Ik heb doorzettingsvermogen en discipline, dat wat je in topsport heel erg nodig hebt. En daar hoop ik mijn voordeel mee te doen."

Het liefst hoopt ze een baan te vinden in de organisatiebranche. "Dat lijkt me wel wat. Maar dat is ook het makkelijkste voor nu, ha. Of ik dan iets in de sport ga doen? Daar heb ik nog niet goed over nagedacht. Na het seizoen ga ik kijken wat bij me past en waar ik nieuwe ambities en uitdagingen kan vinden."

'Het zal wel anders voor mijn ouders zijn zonder een dochter die meedoet'

Afscheidstournee
In Calgary en Salt Lake City zal ze waarschijnlijk nooit meer terugkomen. "Dat schiet weleens door m’n hoofd, maar niet extreem veel hoor. Ik merk wel dat ik veel bewuster aan het genieten ben dat ik elke dag mag schaatsen. Nee, ik zie het niet als afscheidstournee. Ik weet nog dat oud-ploeggenoot Marianne Timmer (haar trainster, red.) bij elke laatste zware training zei: ‘Dit is de laatste keer dat ik deze berg omhoog fiets’. Maar zo ben ik er helemaal niet mee bezig. Ik wil gewoon zoveel mogelijk genieten."

Voor haar familie was het bericht van Boer geen verrassing. Zij zagen het nieuws wel aankomen. "Zij maakten me vorig jaar ook mee, toen ik regelmatig twijfelde. Zij zeiden toen al: ‘Wat het ook wordt, we staan achter je’. Ze vinden het prachtig om mee te gaan naar de wedstrijden, maar ze snappen ook: klaar is klaar."

Haar ouders zijn elke wedstrijd aanwezig, zo ook in Inzell. Voor hen is het ook aftellen naar de laatste wedstrijd. "Veel mensen vragen hun of ze op afscheidstournee zijn. Maar zo zien zij het niet hoor. Natuurlijk, het is heel lang mijn leven geweest en zij zijn er ook volledig in betrokken geraakt. Maar ze kunnen altijd blijven kijken. Het zal alleen wel anders zijn zonder een dochter die meedoet. Het is ook niet dat ik nooit meer op het ijs ga staan. Daarvoor zit de sport te diep in mijn hart."

Thijsje
Op de WK afstanden en de WK sprint hoopt ze nog één keer te schitteren. De hele zomer heeft ze getraind met als doel te presteren op die evenementen. "Het liefst wil ik op de WK afstanden in Kolomna een medaille halen. Weet je waarom? Daar heb ik mijn eerste wereldbeker gewonnen, dus het zal heel speciaal zijn om daar dan mee af te sluiten. Ha, en dan is de cirkel weer rond!"

'Thijsje zit elke seconde in mijn gedachten'

Over haar loopbaan kan ze niets minder dan tevreden zijn. "Ik ben trots op wat ik allemaal bereikt heb. Ik heb absoluut nergens spijt van gehad. Ik heb alles met mijn hart en gevoel gekozen. Natuurlijk heb ik ook wat ups en downs gehad, maar ik ben er altijd voor blijven gaan. Het is niet vanzelfsprekend om zo’n supermooi leven te mogen leiden."

Boer doelt daarmee op haar zieke ploeggenootje, Thijsje Oenema. "Zij zit elke seconde in mijn gedachten. Voor de start sta je er wel bij stil. Wij kunnen niets anders doen dan haar steunen en zorgen dat ze haar koppie in dit gevecht omhoog kan houden. Tja, en dan is de 1000 meter vrij kort. De pijn die je daarbij voelt, is helemaal niets vergeleken met deze ziekte."

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen