'Niki Terpstra is een pseudo-vedette'

Je hoort de knieën van de Vlaamse wielerreporter op leeftijd kraken als hij buigt voor de tamelijk succesvolle kuiten van de wereldkampioen. Zijn bibberende handen gaan op zoek naar de fotoknop op zijn overjarige iPhone en als de behaarde benen van de wereldkampioen gevangen zijn in beeld, is er opwinding. Een kort sprintje verder in Gent is er de murmelende pastoor van het cyclisme de tv-commentator Michel Wuyts die vanaf een podium met een Heilige Miss Vlaanderen doet ontploffen. Het is koers! Wielrennen in Vlaanderen houdt het volk de komende weken meer bezig dan de op drift geraakte politieke vluchtelingen of de kansen van Donald Trump op een entree in het Witte Huis.

De voorpret begint voor mij vrijdag al in Kortrijk. Tegenover het station, op luttele kilometers van de Franse grens, houdt wereldkampioen Peter Sagan audiëntie voor de internationale wielerpers. In de ochtenduren heeft hij het nog erg naar zijn zin bij een fotoshoot met Helden-fotografe Gerlinde Schrijver. Het is de Sagan die de wereld kent uit toffe clips, springend met de fiets over auto’s en het playbacken met zijn lieftallige echtgenote in een Grease-clip. De rockheld uit het cyclisme die in zijn eentje voor meer opschudding zorgt dan een heel peloton vol ideale schoonzonen.

Die plichtmatig in groene, rode en zwarte microfoons roepen dat de vorm er is, ze hopen in de goede ontsnapping te zitten en daarna met het verstand op nul en de blik op oneindig met kekke zonnebrillen verder trappen naar weer een journalist of een fan voor een selfie.

Je ziet hem twijfelen aan de geestelijke gesteldheid van het journaille voor hem die opgewonden wachten op een reactie

De persconferentie van Peter Sagan is een tv-uitzending waard. Vermoeid na een zwaar trainingskamp rond de hoogste berg van Spanje, de El Teide op Tenerife, is de eerste vraag meteen raak: waarom hij in Argentinië met ongeschoren benen heeft rondgereden? Het idool zwijgt een seconde of tien. Zakt onderuit en speelt met zijn microfoon. Gooit die van zijn linker- naar zijn rechterhand. Je ziet hem twijfelen aan de geestelijke gesteldheid van het journaille voor hem die opgewonden wachten op een reactie.

Haartjes op de kuiten van de wereldkampioen. Stop de persen. Breaking news. Als ik mijn ogen dichtdoe, waan ik mij bij de 'Comedy Train'. Hij vraagt de persvoorlichter naast hem nog eens een letterlijke vertaling in het Italiaans en vindt het dan tijd worden om geamuseerd te antwoorden dat dat niemand iets aangaat en dat conservatieve journalisten maar moeten begrijpen dat het fenomeen Sagan er is om hard te rijden, de Vlaamse coureurs te verslaan en ook de massasprint met de moraalridders van de journalistiek te winnen.

Geamuseerd kijkt hij de zaal in. Bij de Omloop Het Nieuwsblad en een dag later bij Kuurne-Brussel-Kuurne laat hij zijn benen spreken. Keurig tweede in de openingsklassieker. Status verplicht.

Deze adoratie heeft ook zwarte randjes. De een wat onschuldiger dan de ander

Het is altijd weer een worsteling. Aan de toog met een pint zijn er geen lievere mensen dan Vlamingen en hun haast religieuze adoratie van het cyclisme maakt ons nuchtere Nederlanders nederig. En als in februari en maart tijdens de Vlaamse heilige missen meer gebeden wordt voor Greg van Avermaet of Tom Boonen dan voor God dan is ze dat in het Vaticaan snel vergeven. Maar deze adoratie heeft ook zwarte randjes. De een wat onschuldiger dan de ander.

De opwinding over de ongeschoren kuiten van Peter Sagan is klein bier, maar de geniepigheid waarmee Niki Terpstra van de bijna heilig verklaarde Etixx-Quick Step brigade van Tom Boonen en Zijne Heiligheid Patrick Lefevere iedere keer wordt aangepakt is typisch. De Noord-Hollander mag dan het afgelopen seizoen niet echt grote koersen hebben gewonnen, maar zijn rol in de ploeg is groot. Maar in het Vlaamse fluistercircuit heet hij die Hollander te zijn met een iets te grote mond, in het Vlaams een 'dikke nek', en koppen de kranten vandaag dat hij niet overtuigd en dat Tom Boonen voor de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix maar moet hopen op Zdenek Stybar, de Tsjech die in het Vlaams beter te verstaan is dan veel van zijn ploeggenoten. En en passant meldt ene Hugo Camps in een warrig betoog in een Vlaamse krant dat Niki Terpstra een kleinzerige pseudo-vedette is.

Wielrennen beleef je alleen in Vlaanderen tot in het diepst van je ziel

Ach, Niki Terpstra laat zich niet gek maken. Peter Sagan laat zijn benen spreken en Niki Terpstra gaat de komende weken even los op de kasseien en weet dan dat Hugo Camps en Michel Wuyts met overslaande stemmen gaan roepen dat de coureur uit het zeer Nederlandse Assendelft eigenlijk een halve Vlaming is.

Is het erg? Nee hoor, het is verslaving van het ergste soort, het beleven van ‘de koers’ in Vlaanderen. De walm van friet, vette hamburgers en duizenden Vlamingen die geen seconde de matadors uit het oog verliezen en bij het achterover gooien van prima bier of het nippen aan een cava, een bij Vlaamse dames op leeftijd nogal populaire sprankelende Spaanse wijn, druk analyseren. Exact weten hoeveel zwarte haartjes er op de kuit van Sagan zitten. In de kroeg heet dat 'shag op de benen'. En die in de plaatselijke kerk kaarsjes aansteken en bidden. Voor het doorbreken van talent Tiesj Benoot. De ene overwinning nog van Tom Boonen. Wielrennen beleef je alleen in Vlaanderen tot in het diepst van je ziel. 

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen