'De volleybalvrouwen komen eraan'

Frits Barend volgt de Spelen vanuit Nederland, hoofdredacteur Jasper Boks zit in Rio. Dagelijks onderhouden ze een briefwisseling.

Frits: Ola Jasper. Ik hoor veel over de verkeersopstoppingen in Rio. Is het echt zo erg? En je moet een helm op in de persruimte, begreep ik. Een verdwaalde kogel kwam door een tentdoek heen.

Jasper: Ha Frits. Wat een bizar verhaal inderdaad. Ons geduld wordt behoorlijk op de proef gesteld hier. Ja, er zijn geregeld flinke verkeersopstoppingen, maar dat weten we nu. Voor het wielrennen moest ik gisteren van het olympisch park, waar het turnen was, naar de Copacabana. Natuurlijk een geweldige locatie voor de finish van de wegwedstrijd, maar met de bus duurde het anderhalf uur om er te komen. Er is een olympic lane, speciaal voor het vervoer van de media, maar die werkt veel minder goed dan bij voorgaande Spelen. Er is gelukkig ook een metrolijn, die vlak voor de Spelen is afgemaakt, en alleen te gebruiken is voor iedereen die een accreditatie draagt. Die lijn voert van de Copacabana, via Ipanema naar het olympisch park en zorgt voor weinig oponthoud.

Frits: Wat heb ik genoten van de volleybalsters, die stuntten met hun overwinning op China. Stond jij daar ook van te kijken?

Jasper: Het was al geweldig dat de volleybalsters zich na een afwezigheid van twintig jaar weer wisten te kwalificeren voor de Spelen. De aanstelling van de Italiaanse topcoach Giovanni Guidetti is een heel goede zet geweest. Hij is erg emotioneel en bevlogen, kan keihard zijn, maar zijn aanpak slaat heel erg aan. Topscorer Lonneke Sloetjes vertelde er mooi over in de laatste Helden, hoe hij de groep weet te motiveren en het maximale uit de speelsters haalt. Bij de EK in eigen land won de ploeg zilver, daarna wist de ploeg zich dus te kwalificeren voor Rio. Wat zelfvertrouwen doet, blijkt de laatste tijd. De ploeg lijkt het gat met de absolute wereldtop snel te dichten, ze komen eraan. In aanloop naar de Spelen werd gewonnen van Rusland, de ploeg waarvan voorheen steeds werd verloren, en bij de World Grand Prix werd ook al van China, de nummer drie van de wereld, gewonnen, dat toen nog als excuus kon gebruiken dat veel speelsters niet meededen. Nu waren de Chinezen op volle oorlogssterkte, maar toch won Oranje met 3-2. Het is nog vroeg, ik weet het, maar de volleybalsters zouden zomaar de halve finales kunnen bereiken. De volgende horde, wereldkampioen Amerika.

Frits: Andere Nederlandse ploegen verging het minder. De hockeyers verspeelden de zege tegen Argentinië, de zwemsters grepen naast een medaille op de 4x100 vrij, de wielerploeg bleef met lege handen. En ook de handbalsters, die we al een tijd op de voet volgen, verloren van aartsrivaal Frankrijk en dat had ik toch niet verwacht.

Jasper: Het is geen fijn begin inderdaad. Keepster Tess Wester liet doorschemeren dat er wat spanning op de ploeg zat en dat veel speelsters niet hun gebruikelijke niveau haalden. Is het de olympische stress? Voor die meiden is het natuurlijk de eerste keer dat ze erbij zijn. Bovendien is hun status veranderd sinds de zilveren medaille op de WK. De speelsters krijgen veel aandacht in de media, en ja, ook van ons. De andere landen wapenen zich tegen Oranje, weten hoe ze spelen en de verwachtingen zijn ineens hoog in Nederland, dat de spontane speelsters massaal omarmde na het WK. Aan bondscoach Henk Groener de taak om de ploeg snel bij de les te krijgen, maar dat is hem wel toevertrouwd. Maar er is natuurlijk nog geen man over boord, de beste vier van de poule gaan door. Estavana Polman rekende me al voor dat van de vijf poulewedstrijden er drie moeten worden gewonnen om zeker te zijn.

Frits: Een andere nieuwe heldin verging het ook niet goed. Kiki Bertens verloor al in de eerste ronde van het enkelspel. Haar coach Raemon Sluiter is er niet bij, is dat de reden?

Jasper: Vooropgesteld, ze verloor van Sara Errani en die staat maar twee plekken lager dan Kiki op de wereldranglijst. Bovendien won ze nog nooit van de Italiaanse. Ze moet het in Rio stellen zonder Raemon, wordt begeleid door Fed Cup-coach Paul Haarhuis. En aan de zijde van Haarhuis was ze het afgelopen jaar bijna onverslaanbaar in de Fed Cup. Sluiter was er graag bij geweest, maar er was maar één accreditatie.

Onlangs ging ik voor Onze Helden langs bij Kiki en Raemon bij het toernooi in Bastad. We spraken lang met coach en pupil. Er is natuurlijk nogal wat met Kiki gebeurd in korte tijd. Vorig jaar stond ze nog buiten de top honderd, dat kwam doordat ze lang in onzekerheid was over haar gezondheid nadat een bobbeltje op haar schildklier was ontdekt. Dit jaar won ze het toernooi van Nürnberg, ze stond in de finale in Gstaad, maar bovenal haalde ze de halve finale op Roland Garros. Ze steeg naar plek 21 op de wereldranglijst. Circus Kiki was een feit. Raemon vertelde dat de sleutel bij Kiki is dat ze rust in haar hoofd moet hebben. Daar werken ze dagelijks aan en dat gaat nog met ups en downs. Als ze het niveau van Parijs haalt, kan ze de hele wereld aan. In Bastad was te merken dat ze erg vermoeid was van de intensieve periode. Deze nederlaag is jammer, maar natuurlijk geen ramp. Ze reist na de Spelen door naar Amerika, waar eind deze maand de US Open begint. Daar zal ze ook Raemon weer aan haar zijde hebben.

Frits: Obrigado!

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen