'Die spanning! Dit ging om de WK-finale halen'

Het WK voetbal 1998: het staat nog op ons netvlies. Nederland strandde in de halve finale door met penalty’s te verliezen van Brazilië. Pierre van Hooijdonk blikt terug op de dag dat alles misging. 

En toch hing de nagalm van het ­mislukte EK 1996 nog even over de aanloop naar het WK voetbal van 1998. Want vooraf stelde bondscoach Guus Hiddink een vijf pagina’s tellend epistel op dat alle spelers moesten ondertekenen en erop neerkwam dat iedereen zich op alle mogelijke manieren ondergeschikt moest maken aan het teambelang. Wie niet tekende, kon thuisblijven.

Nederland plaatste zich overtuigend voor het WK in Frankrijk. In een groep met België (0-0), Zuid-Korea (5-0) en Mexico (2-2) kwalificeerde het zich ­vervolgens voor de achtste finale. ­Daarin werd met 2-1 van Joegoslavië gewonnen dankzij de beslissende sudden death-goal van de weer in genade aangenomen Davids. Ook in de kwartfinale tegen ­ Argentinië werd het 2-1, dankzij de schitterende pass van Frank de Boer en de sublieme afronding van Dennis Bergkamp vlak voor tijd. In de halve ­finale wachtte Brazilië, de wereldkampioen van 1994. Na 120 minuten ging het mis vanaf elf meter. Invaller Pierre van Hooijdonk, die in de 90ste minuut een penalty had moeten krijgen en in plaats daarvan een onterechte gele kaart voor een schwalbe kreeg, blikt terug.

De sfeer was prima. Logisch, we speel­ den goed, wonnen onze wedstrijden; tegen Joegoslavië en Argentinië in de slotfase wat aangaf dat we bléven vechten en tot het gaatje gingen. We voelden ons alleen maar sterker en kansrijker worden, zonder arrogantie. En iedereen hield zich aan de gemaakte afspraken, ook Clarence Seedorf die zijn basisplaats tijdens het toernooi kwijt was geraakt. Natuurlijk vond hij dat ­vervelend, maar ook hij bleef zich heel positief en loyaal opstellen.

Kaartend kwamen we bij het stadion aan. Dat was ons vaste tijdverdrijf om te ontspannen. Een paar uur voor de wedstrijd sta je nog niet strak. Dat wil je ook niet. Je energie moet je sparen voor wanneer je het nodig hebt: op het veld. Ik weet nog dat het heel warm was. En dat in de kleedkamer een ­grote fair play-poster van de FIFA hing. Die heb ik meteen van de muur getrokken. Op een WK wil je winnen en heb je helemaal geen boodschap aan fair play. En wij waren daar om te winnen, koste wat kost.

Een kwartier voor tijd viel ik in. Meteen na rust waren we door een doelpunt van Ronaldo op achterstand gekomen, drie minuten voor tijd maakten we gelijk. ­ ­Voorzet van rechts van Ronald de Boer, ik ging naar de eerste paal en voor het doel kon Patrick de bal keihard met zijn hoofd ­binnenslaan...

In de nieuwe Helden lees je het hele verhaal van Pierre van Hooijdonk. Of natuurlijk hier op Blendle

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Commenting is not available in this channel entry.