'De Dumoulin-rage gaat voorbij'

Tom Dumoulin was ineens hot in 2015 en daar moest de 25-jarige wielrenner van Giant-Alpecin erg aan wennen. Vandaag won de Nederlander de koninginnenrit in de Tour de France.

Tekst: Jasper Boks en Jaap Stalenburg

Hoe anders was zijn leven een jaar geleden. Tom Dumoulin kon redelijk anoniem over straat. Toen brak de gekte los voor de Tourstart in Utrecht. Sindsdien werd het niet meer rustig rond Tom. Niet toen hij met een breuk in zijn schouder en zijn linkerarm in een mitella de Ronde van Frankrijk moest verlaten na een valpartij tijdens de derde etappe, terwijl hij de eerste Nederlandse gele trui sinds 1989 voor het grijpen had. En al helemaal niet toen hij zijn goede benen meenam naar de Vuelta in augustus, in Spanje een tijdrit won, Tourwinnaar Chris Froome bergop klopte en met Madrid in zicht rondreed in de leiderstrui.
Tom is nu de kopman van Giant-Alpecin en door wielerminnend Nederland gebombardeerd tot toekomstig winnaar van de Tour, Vuelta én Giro. Nog dagelijks moet hij wennen aan zijn nieuwe status. 

Aan jou is wellicht een groot chirurg verloren gegaan, begrepen we.
“Ik wilde geneeskunde studeren, maar werd uitgeloot. Als ik was toegelaten, was ik nu misschien geen wielrenner geweest. Nadat ik was afgewezen, ben ik gezondheidswetenschappen gaan studeren. Ik was toen al veel aan het fietsen. De universiteit weigerde medewerking te verlenen, waardoor het moeilijk was fietsen en mijn studie te combineren. Daardoor werd het gemakkelijker voor me om voor het wielrennen te kiezen.”

Jij had niet van jongs af aan de droom om etappes te winnen in de Tour?
“Nee, ik begon pas op mijn achttiende het fietsen heel leuk te vinden.”

Jouw vader is hoofd van het ivf-lab van het academisch ziekenhuis in Maastricht, jouw moeder bepaalt de strategie van een opleidingsinstituut. Wat vonden zij ervan dat je voor het wielrennen koos?
“Mijn ouders laten mijn twee zusjes en mij heel vrij in onze keuzes, vinden dat wij onze dromen moeten najagen. Maar stoppen met de studie en alles op het fietsen zetten, was niet iets waar ze meteen gelukkig van werden. Er zijn thuis pittige discussies gevoerd. Toen het mijn ouders duidelijk werd dat ik het echt heel graag wilde, gingen ze het me niet verbieden.”

Werd je intellectueel voldoende uitgedaagd op de fiets?
“In het begin wel, alles was nieuw. Bovendien, ik leerde wel gemakkelijk op school, maar het was niet mijn hobby. Eerder noodzakelijk kwaad. Nu stoor ik me weleens aan het feit dat ik alleen maar bezig ben met wielrennen.”

Loop je rond met het idee om er een studie bij te gaan doen?
“Een volledige studie naast het wielrennen kan ik me niet voorstellen, daar heb ik het veel te druk voor.”

Epke Zonderland doet een studie geneeskunde naast zijn turncarrière.
“Zoals Epke had ik het ook graag willen doen. Ik was best jaloers hoor, dat Epke de sport wel kon combineren met geneeskunde. En nu is het helaas te laat. Mijn sport behelst inmiddels veel meer dan fietsen, er komt zoveel meer bij kijken. Maar misschien ga ik nog eens een thuisstudie oppakken. Mijn ploeggenoot Tom Stamsnijder doet dat, is tijdens trainingskampen ook aan het studeren. Zou ik ook wel willen.”

'Met mijn ploeggenoten heb ik het ook over de vluchtelingenproblematiek, het gaat allang niet meer alleen over seks, auto's en vrouwen'

Neem jij literatuur mee naar koersen en trainingskampen?
“Ik heb altijd een boek mee, maar als ik eraan begin, moet ik het meteen uit kunnen lezen. Ik lees dan een biografie of politiethriller, zeker geen zware literatuur. Ik ben vaak ook te moe om moeilijke boeken te lezen. Ha, ik word vaak weggezet als die intelligente, intellectuele jongen, geloof ook dat ik best wel wat intelligentie bezit, maar eigenlijk doe ik daar heel weinig mee.”

Jij bent niet iemand die met oogkleppen op voor het wielrennen leeft. Wij lazen dat het heilig voor je is om af en toe in Maastricht wat te drinken met vrienden.
“De meeste dagen kom ik alleen maar mensen uit het wielrennen tegen, mijn wereld wordt daardoor heel klein en in zekere zin ook beperkt. Daarom is het fijn om eens in de zoveel tijd met schoolvrienden van de middelbare school af te spreken. Gaat het over heel andere dingen dan wielrennen.”

Je houdt ook de toestand in de wereld nauwlettend in de gaten, toch?
“Dat probeer ik, maar afgelopen tijd heb ik gemerkt dat er veel langs me heen gaat. Ik heb moeite om me te concentreren op dat soort zaken, doordat ik al genoeg aan mijn hoofd heb.”

Ben jij iemand die aan tafel met de ploeg zijn mening verkondigt over politieke kwesties?
“Wielrennen is niet meer de boerensport van vroeger, met mijn ploeggenoten heb ik het ook gewoon over de vluchtelingenproblematiek. Het gaat in het peloton allang niet meer alleen over seks, auto’s en vrouwen. Wij voeren geregeld heel leuke discussies aan tafel.”

 

Ben je benieuwd hoe Tom omgaat met alle aandacht van buitenaf en de hoge verwachtingen? Lees dan zijn verhaal in de nieuwe Helden of via Blendle!

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen