Helden in Rio: dag 11

Helden is van de partij op de Olympische Spelen. Jasper Boks en Marlies van Cleeff doen dagelijks verslag vanuit Rio. Vandaag troffen ze opgeluchte handbalsters, een bevlogen judoka en een jobhopper op de baanfiets. Verder waren we bij het roeigoud en de onfortuinlijke Annemiek van Vleuten.

Door: Jasper Boks & Marlies van Cleeff

Golden girls
Roeisters Ilse Paulis en Maaike Head wonnen vrijdag de tweede gouden medaille voor Nederland. Het roeiduo was al het hele toernooi in vorm en won ook de finale met overmacht.

Op het EK een �� trap. Maar nu een gouden huis. @ilsepaulis je huisgenoten zijn trots en wachten op je! #YES #Teamnlhttps://t.co/Vvxm5foc85

— Airen (@AirenMylene) August 12, 2016

Opgeluchte handbalsters
"Ik ben zo opgelucht en blij, dit punt is onwijs belangrijk. Ik zie dit als een overwinning op onszelf. Het gaat hier niet vanzelf, we zijn blijven knokken en hebben nu de stijgende lijn te pakken," jubelt Nycke Groot. Drie seconden voor tijd sleepte de handbalsters een zwaarbevochten punt uit de strijd tegen Zweden: 29-29.

"We hadden een zware start, maar nu begint het steeds beter te lopen," zegt keepster Tess Wester enthousiast als altijd.

"Aan de ene kant ben ik opgelucht door dit punt, maar we hadden ook gewoon kunnen winnen. We stonden in de tweede helft steeds twee punten voor," zegt Sanne van Olphen. "Maar ook ik merk natuurlijk dat we steeds meer in het toernooi groeien."

Het begin van het olympisch toernooi verliep stroef voor de vicewereldkampioen. Er werd verloren van Frankrijk, gewonnen van Argentinië en gelijkgespeeld tegen Zuid-Korea door een gemiste strafworp in de slotseconde.

'Wij zijn echt een team, het maakt niet uit wie speelt'

"Sinds het WK staat er meer druk op," merkt Tess, "onze tegenstanders zijn beter voorbereid op ons. Maar we hebben onszelf ook veel druk opgelegd. We gaan nu steeds meer ons eigen spel spelen."

Sanne is het daar mee eens: "We kregen zoveel indrukken toen we hier net waren. Dat hebben we nu allemaal een plaats gegeven. We vinden elkaar steeds beter in het veld en krijgen steeds meer rust in ons spel. En wat die druk betreft: die leggen we onszelf inderdaad zelf op. We willen hier heel graag een plak winnen. En dat is nog altijd een reëel doel. Je ziet dat hier op de Spelen iedereen van iedereen kan winnen."

Tegen Zweden rouleerde bondscoach Henk Groener er op los. Sanne kreeg veel speeltijd, terwijl Tess de tweede helft vooral vanaf de bank bekeken. Jasmine Jankovic verdedigde het doel. "Dat is de kracht van ons team, dat er altijd iemand klaarstaat als het niet loopt."

Tess: "Zenuwslopend hoor, om vanaf te bank toe te kijken. Of ik het erg vind om toe te kijken? Nee joh. Ik vind het prima om op de bank te zitten als het team goed draait. Wij zijn echt een team, het maakt niet uit wie speelt."

Er is nog één pouleduel te gaan, tegen Rusland. Daarna beginnen de kwartfinales. Met een eventuele tegenstander in de kwartfinale is de Nederlandse ploeg nog niet bezig. Tess lachend: "Dan moet ik gaan rekenen. En met rekenen maak ik altijd foutjes, dus…"

Sanne: "We moeten nu niet gaan nadenken, gewoon wedstrijd voor wedstrijd."

Nycke: "Gewoon weer vol aan de bak tegen Rusland en dan zien we het wel."

Het laatste woord is aan de bondscoach: "Het gevoel van het WK is terug bij de meiden. We gaan kijken hoever dat ons brengt."

Persconferentie Van Vleuten
Wielrenster Annemiek van Vleuten gaf vrijdagochtend in het Holland Heineken House een persconferentie. Na afloop kreeg ze een staande ovatie.

 

Jobhopper

Sporters die zowel een olympische medaille op de Zomer- als de Winterspelen hebben gewonnen. Over de hele wereld zijn er maar vier atleten geweest die dat hebben geflikt. Het had weinig gescheeld of Laurine van Riessen had in dat rijtje gestaan. Na olympisch brons op de 1000 meter in 2010 hoopte ze samen met Elis Ligtlee op een plak op de teamsprint in Rio. Het duo kwam net te kort, werd vijfde.

Laurine: "Ik ben heel tevreden. We zijn vorig jaar maart samen begonnen en als je nu ziet waar we al staan. Dat ik een een bijzonder lijstje kon komen te staan, daar was ik niet mee bezig. Jammer dat het net niet goed genoeg was, maar we rijden hier onze beste race. Met wat meer tijd en ervaring zit er nog meer in."

Anderhalf jaar lang heeft ze alles opzijgezet voor het baanwielrennen, nu gaat ze het schaatsen weer oppakken. Maar het fietsen op de baan smaakt naar meer. "De weg naar Tokio ligt zeker open. Ik vind het super gaaf met Elis, ben blij dat ik de kans heb gekregen op de teamsprint. Hoe het nu verder gaat, daar zal ik me de komende tijd op beraden. Maar ik ga me nu eerst weer even bezighouden met schaatsen."

Bereid te sterven voor een medaille

Hij wist in de herkansing een reus van 2 meter 3 en 160 kilo tegenover zich. Roy Meyer kon sjorren wat hij wilde, maar Rafael Silva kreeg hij niet van z’n plek. De Nederlandse zwaargewicht van 120 kilo verloor op strafjes. "Het was terecht dat ik dat eerste strafje kreeg," keek hij terug.

Zijn tegenstander in de herkansing kwam uit Brazilië en dat merkte hij in de pauze voor de partij. "Toen ik wilde rusten, moest ik ineens tussendoor naar de dopingcontrole. Dat heb ik nog nooit meegemaakt, dat het tijdens een toernooi gebeurt. Ik zeg niet dat ik daardoor heb verloren, hoor, maar het was natuurlijk wel een manier om m’n voorbereiding te verstoren."

'Ik was er helemaal klaar voor, maar kwam net iets te kort'

Roy kende een moeizame jeugd, door problemen thuis. Hij kwam zelfs met de jeugdrechter in aanraking. Daar is nu niets meer van te maken, hij is een heel vriendelijke, welgemanierde jongen die zich vasthoudt aan het geloof. En natuurlijk aan zijn sport.

"Ik was hier mentaal en fysiek fit, heb keihard getraind. Ik was bereid te sterven voor een medaille. Ik was er helemaal klaar voor, maar kwam net iets te kort."

Roy is 25 en debuteerde op de Spelen. Hij is vergeleken met de grote en veel zwaardere judoka’s in zijn klasse maar kleine duimpje. "Ik moet dat goedmaken met mijn beweeglijkheid, met mijn judostijl, en niet met massa. Ik kan nooit functioneel zwaar worden. Ik heb gewoon nog net iets te kort ervaring."

Hij kan nog wel even mee. Zeker nu het judo wel wat boegbeelden kan gebruiken. Zeker nu Henk Grol zijn afscheid heeft aangekondigd. "Ik ga eerst kijken hoe de centralisatie gaat bevallen, daar bestaan momenteel veel vooroordelen over."

NOC*NSF en de judobond willen graag dat alle judoka’s onder worden gebracht op Papendal en dat is tegen het zere been van de judoscholen als Kenamju en Budokan. "Ik zal gaan ervaren of het bevalt. Ik wil sowieso doen wat met gelukkig maakt. Op dit moment maakt judo me nog gelukkig."

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen