Max Verstappen is de Johan Cruijff van 2015

De vergelijking met een andere zeventienjarige met een kuifje dringt zich op. Bij het zien van de eerste beelden van een buitengewoon zelfbewuste  Formule 1 youngster Max Verstappen op het hete Albert Park-circuit in Melbourne, verplaatsten we ons moeiteloos terug naar 15 november 1964 toen ene Johan Cruijff ook op zeventienjarige leeftijd debuteerde. Hij deed het alleen in het kille Groningse Oosterpark. Opvallend: allebei zo'n wippend kuifje.

Allebei hebben ze een natuurlijk overwicht op de omgeving en van stress hebben ze beiden nog nooit gehoord. Helden zie je van ver aankomen. Dat was in 1964 zo en dat is komende zondag met Max Verstappen ook het geval. Die slaapt geen seconde minder van de wetenschap dat miljoenen zijn Formule 1-debuut gespannen zullen volgen.

Shit zie je hem denken, ik word oud

Het was deze week tijdens een snel telefoontje met de bekende autosport-commentator en oud-coureur Allard Kalff dat er een aardige analyse volgde over het fenomeen Max Verstappen. Hij zal, zo betoogde Kalff op de van hem bekende commentatortoon , nauwelijks iets van stress voelen tijdens zijn debuut. "Hij stapt de wagen in en gaat gewoon lekker racen. Het besef dat de hele wereld meekijkt en heel Twitterend Nederland een mening over hem heeft, laat Verstappen volledig koud. Hij heeft maanden naar deze Grand Prix toegeleefd en is volledig 'in control'."

Een ander beeld vandaag. Een persconferentie waarin Verstappen achter matadoren Sebastian Vettel en Lewis Hamilton zit. Hamilton is in topvorm. Kijkt met een grote grijns naar Max als de onvermijdelijke vraag komt of de wereldkampioen nog een advies voor de rookie heeft. Schrikt alleen als hij hoort dat Verstappen in 1997 is geboren. Shit zie je hem denken, ik word oud. De meedogenloze camera. "Max, jij bent dus geboren in 1997? Toen tekende ik mijn eerste contract bij McLaren", toonde de regerend wereldkampioen van Mercedes zijn bewondering.

Verstappen weet niet anders dan dat hij op weg is naar de absolute top

Een ander mooi beeld vandaag. Een op het oog simpele foto van Frits van Eldik in De Telegraaf. Vier mannen wandelen over het bloedhete circuit. Het asfalt walmt en plakt. De drie engineers en Verstappen doen de 'track walk'. Ook zo'n vast ritueel in de aanloop naar de trainingsdagen. Het jongetje van zeventien in de korte broek straalt autoriteit uit. De ervaren mannen respecteren stilzwijgend het natuurlijk overwicht. Niet zo dwingend als Johan Cruijff dat bij Ajax dat kon doen.

Die zette meteen het elftal naar zijn hand en liet zijn dunne beentjes spreken. Max Verstappen weet niet anders dan dat hij op weg is naar de absolute top. Naar een status als wereldster en dan is twijfel de grootste rem. Dus nu maar even niet.

Daar waar Johan Cruijff in zijn beginjaren door de journalistieke elite werd neergezet als 'nogal eigenwijs' en 'te veel meningen' is Max Verstappen product van een generatie die groot geworden is met iPhone, iPad en WhatsApp. Johan Cruijff draaide 45-toeren-grammafoonplaatjes van The Cats, Max Verstappen is draadloos verbonden met Londen, Maastricht en New York. Uitgezonderd nog wat zuurpruimen die zich ophouden in de donkere spelonken van de social media is het in 2015 gewoon toegestaan om je ambitie uit te spreken en zonder veel omhaal van woorden te melden dat je de beste van de wereld wilt worden.

Max Verstappen is daar niet mee bezig. Het raakt hem niet, want vanaf het moment dat hij als zevenjarige achter het stuur van een kart ging zitten is zijn wereld vooral de herrie van het circuit en de strijd om het maximale uit de techniek te halen. Vader Jos kijkt toe. Aarzelt niet om in te grijpen en een ring van vertrouwelingen onder leiding van Raymond Vermeulen zorgt dat er geen stress doordringt tot het fenomeen.

Als een robot is hij klaargestoomd door de Red Bull-staf voor dit debuut

Hoe het voor hem is om op zo'n jonge leeftijd al de wereld rond te vliegen en nu tegen zijn helden te mogen racen? "Om heel eerlijk te zijn, sinds ik jong was heb ik nooit iets anders meegemaakt, omdat mijn vader dit al deed. Ik ben ermee opgegroeid. Het voelt niet nieuw voor mij."

Daar zit de kern van de Verstappen-Story. De wereld maakt Max niet gek. Als een robot is hij klaargestoomd door de Red Bull-staf voor dit debuut. Iedereen wil wat van de Nederlander en hij gaat daar mee om alsof hij op het dorpsplein van zijn Limburgse geboortegrond loopt.

Toeval is uitgesloten, maar vader Jos Verstappen weet ook heel goed dat Max zich totaal niet gek laat maken door alles wat er in die poenerige en politieke Formule 1-wereld op het circuit en in de paddocks plaats vindt. De pitspoezen duiken nog niet op in zijn bed en glitter en glamour is niet zijn wereld. Net als de hobby van de grootsten in de paddock om zich per privéjet of helikopter te verplaatsen.

Wereldtoppers staan er altijd en overal. Of ze nou Max Verstappen of Johan Cruijff heten

Mooie teksten dit. "Ik heb alles wat ik wil, ik rijd in de Formule 1. Dat vind ik het allerbelangrijkste. Meer dan dat hoef ik niet, hier heb ik altijd voor geleefd. Ik heb nog een snelle racefiets, kan karten wanneer ik wil en heb een quad om in de winter mee te spelen. Verder zie ik veel van de wereld. Geld maakt niet gelukkig. Ik loop liever in joggingbroek met sportschoenen dan in dure merkkleding.''

Alsof Johan Cruijff spreekt. Echte helden laten zich niet gek maken. Die kunnen op zeventienjarige leeftijd op het allerhoogste niveau debuteren en vanaf het eerste moment de wereld aan hun voeten krijgen. Wereldtoppers staan er altijd en overal. Of ze nou Max Verstappen of Johan Cruijff heten. Ik denk dat we over tien jaar constateren dat beide heren veel met elkaar gemeen hebben.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen