Niki Terpstra: anders dan de rest

Niki Terpstra is geen doorsnee wielrenner. De renner van Quick-Step Floors vaart op zijn eigen kompas. Hij is uitgesproken en grappig, maar kan bovenal heel hard fietsen. Victoria Koblenko zocht hem op voor een gesprek over snelle auto’s en verlovingsringen. 

Tekst: Victoria Koblenko

Wat is belangrijker dan wielrennen?
“De gezondheid van mijn kinderen. Het is gek, maar je kunt het je gewoon niet vooraf voorstellen hoe het voelt om die liefde van en voor je eigen kind te ervaren. Voordat het kindje er is, weet je niet of je ervan gaat houden. En toen ik voor de tweede keer vader werd, dacht ik: ik zal van dit kindje toch wel net zoveel gaan houden als van de eerste? Nou, gelukkig houd ik evenveel van Zoey als van Luca.”

Je bent vorig jaar getrouwd met Ramona na een relatie van tien jaar. Waarom?
“Ik vond het na zo’n lange tijd een beetje knullig klinken als ik Ramona nog steeds ‘m’n vriendinnetje’ noemde. En Ramona riep al een tijdje: ‘Wanneer vraag je me nou?’”

Hoe ben je op je knieën gegaan?
“Het was na het WK in Richmond, in 2015. We gingen op een city-trip naar New York en op Rockefeller Center heb ik haar gevraagd. Ze dacht dat ik een grapje maakte.”

'We zijn als sporters te verwend, zijn eraan gewend geraakt dat alles om ons draait'

Daar stond je dan met je ring...
“Nee, een ring vond ik echt onzin. De trouwring hebben we daarna uitgezocht, maar Ramona wilde ook een verlovingsring...” 

Wat is het meest waardevolle dat Ramona je heeft geleerd?
“Ze wijst me erop dat ik respect moet hebben voor wat de mensen in m’n omgeving voor me doen. We zijn als sporters te verwend, zijn eraan gewend geraakt dat alles om ons draait. We vergeten soms dat het niet normaal is. Nee, ik zou niet zonder Ramona kunnen. Dat bedoel ik niet praktisch, ook al is dat ook zo. Ik ben gek op haar.”

Nu bouwen jullie samen een huis.
“Wie had gedacht dat mijn studie mts me nog een beetje van pas zou komen. Ik was 21 toen ik die opleiding afmaakte. Ik stond daarna voor de keuze: naar de hts of mezelf twee jaar de kans geven om profwielrenner te worden. Het werd het laatste. Anders was ik waarschijnlijk iets van architect of projectontwikkelaar geworden.” 

Het complete verhaal is te lezen in de nieuwe Helden die nu in de winkels ligt, maar natuurlijk ook via Blendle.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen