'Op dat moment weet je: ik hoor bij de Canadezen'

Ted-Jan Bloemen kan niet meer rustig over straat lopen of hij wordt herkend door een fan. 'Mag ik met je op de foto?' Bloemen knikt en loopt gehaast door naar het ijs in de Max Aicher Arena in Inzell. Nee, Bloemen is niet meer de anonieme subtopper uit het schaatswereldje, maar een absolute wereldtopper.

"Het is nog steeds niet helemaal geland, ik kan het nog niet echt bevatten dat ik een wereldrecord op de 10 kilometer heb gereden. Het is gewoon een heel raar idee. En ik ben nu één van de toppers," zegt hij met overslaande stem. Twee weken geleden verpulverde de tot Canadees genaturaliseerde Nederlander in Salt Lake het wereldrecord van Sven Kramer.

We spreken Bloemen in het Chiemgauer Hotel in Inzell, de plek waar zo’n beetje alle schaatsteams zitten. Bloemen werd nog geen 24 uur eerder met spoed naar het ziekenhuis gebracht vanwege een diepe wond in zijn linkerscheenbeen. Tijdens het inrijden voor de ploegenachtervolging knalde zijn voorganger Stefan Waples tegen een verdwaalde pion en bleef daarin vastzitten. "Er was geen redden meer aan. Ik kon hem niet meer ontwijken. Zijn schaats vloog vol tegen mijn scheenbeen aan."

Hechtingen
Toch was zijn eerste reactie om te kijken hoe het er met zijn huidige landgenoot aan toe ging. "Ik voelde er zelf eerst niks van, al had ik wel het idee dat ik geraakt was op mijn scheen. Maar ik zat eerst nog te kijken hoe met hem ging, hij ging best hard de kussens in. Even later dacht ik ineens: oja ik heb ook pijn. Dus toen keek ik naar m’n scheen en zag ik een grote wond. Daar schrok ik wel van ja."

'Ik was hier in Inzell graag opnieuw de strijd aangegaan met Sven Kramer en Jorrit Bergsma'

Er werd zelfs even gevreesd voor het einde van het seizoen, al was hij daar zelf geen seconde mee bezig. "Op het moment dat ik viel, dacht ik alleen: shit, ik zie m’n bot liggen en ik moet dat bloed weghouden. Laat de EHBO zo snel mogelijk komen.” Per brancard verliet Bloemen de ijshal om vervolgens in het ziekenhuis foto’s te laten maken. En die gaven duidelijkheid. "Omhulsels van mijn spier waren gescheurd en moesten gehecht worden. Ik moet hem de komende dagen zo min mogelijk bewegen."

Michel Mulder
De komende wereldbeker in Heerenveen zal hij aan zich voorbij moeten laten gaan. Maar de wereldbeker daarna (half januari in Stavanger) is Bloemen er weer bij. Toch had hij graag dit weekend een vervolg willen geven aan zijn indrukwekkende wereldrecord in Salt Lake. "Als je zo’n vorm hebt, wil je dat natuurlijk elk weekend laten zien. Ik was hier in Inzell graag opnieuw de strijd aangegaan met Sven Kramer en Jorrit Bergsma. Ja, de mensen verwachten nu dat ik erbij hoor."

En die rol is voor Bloemen nieuw. Hij was nooit degene met wie rekening gehouden moest worden. Maar plots is hij de grote meneer in het schaatspeloton. "Ik vind het heel raar om dat over mezelf te zeggen. Hoe langer het duurt voordat je er komt, hoe raarder het wordt. Dat het op mijn 29e is gelukt, is echt een droom die uitkomt."

'Michel Mulder zei dat mijn wereldrecord het mooiste moment van het weekend was'

De aandacht die daarbij hoort, is ook wennen voor Bloemen. Maar stiekem geniet hij van alle reacties die hij heeft gekregen en nog steeds krijgt. "Ik vind het heel gaaf om berichten te krijgen van mensen die mij goed kennen en het mij gunnen. Ik kan me herinneren dat mijn oude ploeggenoot Michel Mulder in de studio zat bij NOS. Hij zei dat mijn wereldrecord het mooiste moment van het weekend was. Een 500-meterrijder die met kippenvel naar de 10 kilometer heeft gekeken. Ja, dat doet wel wat met me."

Architect
Hoewel hij in 2012 het NK Allround won, kwam Bloemen in Nederland nooit echt uit de anonimiteit. Na de Olympische Spelen van Sotsji keek Bloemen zichzelf recht in de spiegel en dacht: "Zo kan het niet verder. Of ik ga nu echt iets vinden waar ik de rest van mijn carrière kan blijven of ik ga wat anders doen. Maar die laatste was eigenlijk geen optie. Ik wilde dolgraag blijven schaatsen.”

En dus besloot Bloemen te informeren naar Canada. Zijn vader is immers Canadees en hij spoorde Ted-Jan 'in eerste instantie voor de grap' aan om voor Canada te rijden. Bloemen raakte overtuigd en stuurde Bart Schouten, de coach van het land, een berichtje. "Hij wilde graag dat ik erbij kwam. Het eerste wat we besproken hebben, is dat we gewoon Engels zouden praten, ondanks dat we allebei Nederlanders zijn."

'Ik voel me nu meer Canadees dan Nederlander'

Zonder Schouten had Bloemens wereld er wellicht heel anders uit gezien. "Ik heb veel aan Bart te danken. Hij is de architect van het hele trainingstraject en heeft geholpen me te settelen in Calgary." Schouten erkende het talent van Bloemen, maar zag nog dat er genoeg winst te behalen viel.

"Op meerdere facetten. Ik ben iets gezonder gaan eten, ik ga nu om 22 uur slapen in plaats van nog een extra filmpje kijken en om 1 uur slapen. Maar ook schaatstechnisch heeft hij me geholpen. Zo hebben we afgelopen zomer veel geshorttrackt om aan mijn bochtentechniek te werken. Dat heeft er allemaal aan bijgedragen dat het nu zo goed gaat."

Nepgedoe
Maar het is niet alleen Schouten geweest die Bloemen op het goede spoor heeft gezet. "Ik ben onlangs getrouwd met Marlinde Kraaijeveld. Ze zorgt heel goed voor me, net als de ploeg. Ik voel me hier heel erg thuis en op mijn gemak. Vanaf dag één werd ik omarmd door iedereen. Ik voel me nu meer Canadees dan Nederlander." Vorig jaar tijdens de WK Afstanden werd dat des te meer bevestigd. "Wij pakten zilver bij de ploegenachtervolging en als je dan ziet hoe blij iedereen voor je is. Dan weet je: ik ben Canadees. Ik hoor hierbij." 

'Vergeleken met Nederlanders zijn Canadezen veel minder gestresst'

Bloemen woont inmiddels anderhalf jaar in Canada (sinds 3 juni 2014), maar heeft zich snel weten aan te passen aan de nieuwe leefstijl. "In het begin moest ik nog wennen aan hun belangstelling. Mensen kwamen steeds vragen hoe het met me gaat. Ze nemen heel erg de tijd om een gesprek met je aan te gaan. Ik dacht van: wat is dit voor nepgedoe? Maar uiteindelijk kom je erachter dat het oprecht gemeend is. Vergeleken met Nederlanders zijn Canadezen veel minder gestresst."

Iets anders wat hem is opgevallen, is de bereidheid om kritiek aan te nemen. "Canadezen zijn heel erg bang om kritiek te geven, omdat ze bang zijn dat ze iemand beledigen. Daar ben ik ook een paar keer de mist in gegaan. Dat ik iemand opbouwende kritiek wilde geven, maar dat hij dat te persoonlijk opvatte. Ik voelde dat aan en heb meteen mijn excuses aangeboden. Nu ben ik daar subtieler in geworden hoor, ha."

Volgende week komt Bloemen voor het eerst sinds tien maanden weer in het land waar hij bijna 28 jaar heeft gewoond. "Ik kom er alleen nog met wedstrijden." Zijn familie bezoekt hem tijdens de wereldbekers, zo ook in Inzell. Bloemen durft nog niet te zeggen of hij zijn hele leven in Canada blijft wonen. "Mijn vrouw en ik hebben afgesproken dat we in Canada blijven wonen zolang ik blijf schaatsen. Daarna zien we het wel."

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen