Op z'n Frits: oerwoudgeluiden

We zijn weer terug bij af en ik denk zomaar dat er geen asielzoeker bij betrokken was. In 1987, dus bijna dertig jaar geleden, waren de kansen op rellen rond de bekerfinale FC Den Haag-Ajax zo groot dat de KNVB in al haar wijsheid had besloten de finale aan het Zuiderpark in Den Haag toe te wijzen. Het werd dus een thuiswedstrijd voor de Hagenaars, waar onder de fanatiekste supporters 'alle joden aan het gas' een favoriet lied was.

Omdat de laatste competitiewedstrijd in Den Haag eerder dat jaar was omgeven met grote rellen, stond de bekerfinale bij voorbaat onder grote spanning. De finale verliep zonder grote rellen, leek het. Na afloop deelde de toenmalige voorzitter betaald voetbal van de KNVB, ex-politicus André van der Louw, de beker uit aan de aanvoerder van winnaar Ajax, Marco van Basten. Vol trots sprak hij tegelijk zijn waardering uit voor het gedrag van het publiek en de in zijn ogen ordelijk verlopen wedstrijd. Daags later hadden Henk van Dorp en ik onze wekelijkse zaterdagse radio-uitzending voor de Vara-radio 'Tussen Barend & Van Dorp'. We hadden tijdens de wedstrijd een kleine bandrecorder achter het doel van doelman Stanley Menzo van Ajax gezet, voor de jongere lezers, een pikzwarte keeper.

Een constante stroom van oerwoudgeluiden daalde neer over Menzo

Op de terugweg luisterden we de opnames terug. We wisten niet wat we hoorden. Een constante stroom van oerwoudgeluiden daalde neer over Menzo, begeleid met liederen als 'er staat een aap in de goal' als de joden even niet aan het gas hoefden. De volgende ochtend belden we voor de uitzending even met Menzo, om te vragen of hij de oerwoedgeluiden en spreekkoren had gehoord. "Wat dacht je, ik ben niet doof," zei de keeper van Ajax, "en ik heb ook begrepen dat de voorzitter van de KNVB vond dat de wedstrijd zo goed was verlopen. Daar denken we dus verschillend over. Oh ja, voordat ik het vergeet, er zijn ook voortdurend bananen naar mijn doel gegooid. Maar laat mij er maar buiten."

Ik had niet gedacht dat ik het weer zou meemaken in Nederlandse stadions, oerwoudgeluiden

Dat deden we, we maakten die zaterdagmorgen 6 juni 1987 een radio-uitzending waar we de uitspraak van Van der Louw elke keer opnieuw koppelden aan de spreekkoren en en passant wezen op de bananen. Van der Louw reageerde als een beschaafde Colin Kazim-Richards, was woedend op ons. Die relatie is nooit meer goed gekomen. We zijn bijna dertig jaar verder. Ik had niet gedacht dat ik het weer zou meemaken in Nederlandse stadions, oerwoudgeluiden. Gisteren zijn ze teruggekeerd, de mentale aanval op een grote waarde van onze samenleving. Ik vrees zomaar uit de monden van keurige autochtone Nederlanders. Met een verschil, er is nu geen KNVB-politicus die spreekt van een vlekkeloos verlopen wedstrijd.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen