Oude Helden: Berry van Aerle

Ze werden in de jaren tachtig en negentig ineens aanbeden, gingen plots als BN’ers door het leven. We zochten de Oude Helden op en gingen met hen terug in de tijd. Vandaag: Berry van Aerle, die in 1988 met het Nederlands elftal Europees kampioen werd.

“Eindelijk was het ons gelukt om Duitsland op een groot toernooi te verslaan. Ik had mijn shirt na die gewonnen halve finale geruild met Thomas Hässler. Het was één groot feest in het stadion. Er waren zoveel Oranjesupporters in Hamburg dat we het gevoel hadden dat we een thuiswedstrijd speelden. Maar pas toen ik naar huis belde, merkte ik wat onze zege in Nederland teweeg had gebracht. Heel Helmond was gek geworden. Eigenlijk was het jammer dat we de finale nog moesten spelen. In Duitsland van het thuisland winnen, dat voelde al als een eindstrijd. Toch wisten we de knop snel om te zetten, we wilden nu ook echt die titel pakken. En dat lukte. Alles viel goed in de finale tegen de Sovjet-Unie.

'De weg van Eindhoven naar Amsterdam was onvergetelijk'

De festiviteiten in Nederland heb ik daarna als in een roes beleefd. De weg van Eindhoven naar Amsterdam was onvergetelijk. Er stonden zoveel mensen op viaducten en op de weg dat de bus maar veertig kilometer per uur kon rijden. Met PSV hadden we dat seizoen ook al de landstitel, de beker en de Europa Cup 1 gewonnen en nu was het kwartet compleet. Het was grandioos.

'Ik heb er geen tatoeages van of zo, maar het staat voor altijd in mijn geheugen gegrift'

Na mijn voetballoopbaan heb ik eerst anderhalf jaar zo’n vijftien uur per week als postbode gewerkt. Veel mensen verklaarden me voor gek, zeiden: ‘Hij heeft alles gewonnen wat er te winnen valt en hij gaat de post rondbrengen.’ Ik vond het juist hartstikke leuk om te doen, lekker buiten op de fiets. Nu ben ik alweer jaren werkzaam als scout bij PSV. Ik ben medeverantwoordelijk voor de aankopen en weer helemaal met voetbal bezig. Dit is echt mijn ding. Soms denk ik nog weleens terug aan 1988. Het was een topjaar, het absolute hoogtepunt uit mijn carrière. Ik heb er geen tatoeages van of zo, maar het staat voor altijd in mijn geheugen gegrift.”

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen