Smeekens: 'Ik had geroken aan goud'

Een halve minuut lang dacht Jan Smeekens de gouden olympische medaille op de 500 meter in Sochi binnen te hebben. Tot de jury na een tijdscorrectie Michel Mulder met twaalfduizendste verschil aanwees als winnaar. In Helden vertelt Smeekens voor het eerst zijn verhaal over het drama in Sochi en het rampseizoen erna.

"Het is een heel groot hoofdstuk uit mijn leven. Ik had lang naar die Spelen toegewerkt en gevochten om goud te halen."

Hij wilde Sochi vergeten, snel weer verder. Maar dat ging zomaar niet. "Ik heb vorig jaar na de Spelen te snel nieuwe doelen willen stellen en nieuwe uitdagingen gezocht. Veel te geforceerd en dat had met accepteren te maken. Wat ik ook als onprettig heb ervaren, is dat ik in de maanden daarna ongemerkt wat minder van dingen kon genieten. Alles ging op de automatische piloot. Het vorige schaatsseizoen werd daardoor zo frustrerend."

'Thuis kon ik van sommige dingen ook niet echt meer genieten'

Jan was thuis ook niet de gezelligste, kon wat hij in Sochi had meegemaakt ook niet van zich afzetten. "De manier waarop ik van de euforie op plek twee kwam, was een klap die ik moest verwerken en dat duurde voor mijn gevoel langer dan ik dacht. Thuis kon ik van sommige dingen ook niet echt meer genieten."

Zijn omgeving kon ook niet veel voor hem betekenen tijdens het verwerkingsproces, bekent Jan. Ook zijn vriendin, zelf oud-schaatsster, en familie niet. "Wat ik jammer vond was dat ik niet kon genieten van die zilveren medaille. Een fantastisch resultaat en er zijn heel veel mensen die daar meteen een handtekening onder zetten. Maar ik had geroken aan goud. Mijn hele voorbereiding, zelfs mijn hele leven, had ik in het teken gesteld van die olympische titel. Ik dacht dat ik dat heilige doel had bereikt. Dan is het moeilijk te accepteren dat je toch tweede bent. Had je natuurlijk ook nog de buitenwereld die me er telkens weer aan herinnerde."

'Ik stelde mezelf de vraag waarom ik ooit ben gaan schaatsen'

Hij moest zelf de klap verwerken, een streep onder Sochi zetten. "Ik ben aan zelftherapie gaan doen. Ik stelde mezelf de vraag waarom ik ooit ben gaan schaatsen. Toen ik weer besefte met wat voor passie ik was gaan sporten, waarom ik het deed en wat het me terug heeft gegeven, kwam de liefde voor het schaatsen weer terug."

De terugslag in het seizoen dat volgde op Sochi was onvermijdelijk. Geforceerd zocht Jan naar wraak. Tot zijn rug ging protesteren en hij zich tot zijn grote frustratie niet plaatste voor de WK Afstanden en de WK Sprint.

Nu, aan het begin van het nieuwe seizoen, is het hoofd weer schoon. "Ik geniet weer. Dat was ruim een jaar weg. Mijn hoofd is weer leeg. Ik kan weer volledig los."

Het hele interview met Jan Smeekens is te lezen in de Helden die nu in de winkels ligt. Ook via Blendle: klik hier.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen