Te Vrede: ‘Ik ben mijn eigen concurrent'

Mitchell te Vrede straalt weer. De fonkelnieuwe spits van SC Heerenveen heeft het in Friesland naar zijn zin. Helden zocht hem op en had een openhartig gesprek over zijn bijzondere carrière, zijn jeugdheld en Zlatan Ibrahimović.

De loopbaan van Mitchell te Vrede begon pas toen hij een jaar of vijftien was. Hij speelde in woonplaats Amsterdam bij amateurclub AFC in de B2, waar hij de verdediger was die de spitsen van het scoren af moest houden. Dat had hij in alle jeugdselecties al gedaan en zou hij ook dit jaar gaan doen. Dacht hij. De trainer stelde hem echter niet op.

Een half jaar zat Te Vrede op de bank. Tot de betreffende trainer werd ontslagen. Een conflict met meerdere jongens was de reden. Ron Sheotahul, de vader van FC Volendam-speler Gerson Sheotahul, werd de nieuw oefenmeester van Te Vrede. “Die zag een spits in mij,” blikt Te Vrede terug. “Ik ben toen extra gaan werken, moest voor de training al bij de club zijn om samen met hem wat extra dingen te doen.”

Het gewenste resultaat kwam er. De Amsterdammer schoot in de competitie en beker 39 keer met scherp. Dat bleef niet onopgemerkt, want Volendam belde Te Vrede op. “Ik dacht dat de jongens uit mijn team een grapje met mij uithaalden en zei: ‘Ga iemand anders vervelen’. Toen heb ik opgehangen. Ze hadden een teamgenoot ook uitgenodigd en hebben destijds aan hem gevraagd of hij mij wilde zeggen dat ze serieus waren, dat ze geen grapje maakten.”

Te Vrede besloot later om Volendam écht af te wijzen. Hij had het nog teveel naar zijn zin bij AFC. In de B1 bleef hij doelpunten scoren, 29 stuks in totaal. Een aantal dat hem landelijk topscorer bij de B-junioren maakte. Volendam klopte wederom aan de deur. Hij kon direct beginnen als hij wilde. Maar inmiddels was ook AZ geïnteresseerd en Te Vrede besloot om daar een keer mee te trainen en een testwedstrijd te spelen.

“Stelden ze me op als linksbuiten! Een andere spits mocht in de punt beginnen, hij of ik zou de plek uiteindelijk krijgen. Ik dacht toen: ‘Gaat het dan zo’n wedstrijd worden?’ De eerste bal die ik kreeg schoot direct onder mijn voet door. Bij een verdedigende actie belandde die andere spits, ik weet zijn naam niet meer, op links en toen zei ik: ‘Blijf maar even hangen, ik ga wel in de punt.’ De eerste bal die ik kreeg nam ik aan, draaide weg en schoot binnen.” De 24-jarige Amsterdammer moet lachen als hij terugdenkt aan die wedstrijd. Nooit zal hij dat vergeten.

Te Vrede ging uiteindelijk bij AZ spelen. In de winterstop belde zijn vader: “Ik moest m’n kicksen pakken en naar een veldje ergens achteraf joggen. Stond hij daar op mij te wachten om extra oefeningen te doen. Op het veld lag een flink pak sneeuw, dus we moesten eerst ook nog eens sneeuwscheppen. Ik dacht dat ik lekker even winterstop had, maar dat ging dus mooi niet door.”

Via Alkmaar kwam Te Vrede uiteindelijk bij Excelsior terecht, waar hij een klein akkefietje had met de trainer. “Die gooide een verdediger in de spits en daar zei ik iets van. Dat werd niet in dank afgenomen en ik mocht mijn minuten maken bij Jong Feyenoord.” Ronald Koeman, destijds trainer van Feyenoord, zag het wel in de aanvaller zitten. Bij de Rotterdammers werd hij de tweede keus, achter Graziano Pellè.

Jij lijkt wel een beetje op Pellè, ook qua uiterlijk…
“Nee joh, haha! Er wordt wel eens wat geroepen. Ik was jong, hij had veel meer ervaring. En hij deed het gewoon super goed, nog steeds trouwens. Als je ziet hoe sterk hij is en het team rust geeft. Ik denk niet dat je je hoeft te schamen om achter hem de tweede keus te zijn. Ik heb ook altijd wel een goede band met hem gehad.”

Toen hij wegging werd Colin Kazim-Richards gehaald. Wat vond je daarvan?
“Ik pakte mijn kans en scoorde veel, maar goed. Die dingen gebeuren. Om daarop terug te blikken heeft niet zoveel zin. Feyenoord was een mooie leerschool, nu mag ik het bij Heerenveen laten zien en daar ben ik heel trots op. Sommige mensen zien dit als een stap terug, maar voor mij is het een stap vooruit. Hier ga ik spelen.”

Was de overstap van Rotterdam naar Heerenveen een moeilijke omslag voor jou?
“Hier is het allemaal heel rustig. De mensen zijn allemaal gemoedelijk, behulpzaam en vriendelijk. Dat geeft mij een goed gevoel. Ik kan mij hier prima ontwikkelen. Nu is het aan mij om het vertrouwen terug te betalen.”

Hoewel Te Vrede het liever niet over vroeger heeft, vraag ik of hij vroeger een jeugdheld had. Op jonge leeftijd nog niet, maar later in zijn carrière, toen hij merkte dat er misschien wel iets meer inzat dan het eerste van AFC, wel. “Klaas-Jan Huntelaar bijvoorbeeld. Die heb ik zelf ook meegemaakt. En als ik het echt over vroeger heb, dan vind ik Patrick Kluivert ook zo iemand. Nu kijk ik op tegen Zlatan.”

'Ik vind Zlatan een geweldenaar, iemand waar ik alleen maar respect voor kan hebben'

Waarom Zlatan? Die is zo gek als een deur...
“Ibrahimović is een spits van wereldklasse. Hij mag gek zijn, want hij presteert toch? Laat hem maar lekker gek doen. Hij helpt het team wel, staat er altijd. Als iemand gek doet en hij presteert niet, ja dan is het anders. Ik vind Zlatan een geweldenaar, iemand waar ik alleen maar respect voor kan hebben.”

Volgens mij is hij het tegenovergestelde van Mitchell te Vrede?
“Waarom zou ik gek doen? Ik weet van mijzelf dat ik niet makkelijk ben. Dat weten mijn familie, vrienden en medespelers. Ik pik weinig, zeg waar het op staat. In het veld kan ik echt oorlog met je maken. Soms kan ik mijzelf daarmee uit mijn spel halen. Daar moet je een beetje mee spelen. Vorig jaar deed ik eens mee bij de beloften, toen kwam de trainer, Patrick Lodewijks, op een geven moment bij me en zei: ‘Doe je een beetje rustig? Hier heb je die mentale oorlogvoering niet nodig. Blijf gewoon je ding doen, laat je niet uit de wedstrijd halen.’ Maar of ik een echte Zlatan zou worden? Nee. Iedereen heeft zijn eigen dingen. Zlatan is Zlatan.”

We praten over Huntelaar en komen uiteindelijk uit bij het scoren van doelpunten. “Ik ben altijd bezig met mijn goal maken en als ik hem maak, dan is dat zo’n ontlading. Dat ik hier in mijn eerste wedstrijd direct scoorde was geweldig. Dat je naam wordt gescandeerd. De eerste keer dat ik een doelpunt in de Kuip scoorde weet ik ook nog wel. Als zoveel mensen juichen en het hele stadion voor jou springt. Hoe mooi is dat? Ik leef daarvoor.”

Ik kan me herinneren dat Huntelaar na zijn doelpunt in de achtste finale van het WK, tegen Mexico, zei dat het scoren van dat doelpunt beter is dan drugs. Geldt dat voor jou ook?
“Ik heb nog nooit drugs of alcohol gehad, maar scoren geeft echt een heel erg goed gevoel, ha. Zelfs de dag erna. Dat is waar je het voor doet. Het vertrouwen dat je ervan krijgt neem je mee naar de volgende wedstrijd.”

Jij hebt nog nooit alcohol gehad?
“Ook al zou ik kampioen worden, ik drink niet. Dat is iets van mij. Ik doe het gewoon niet. Heeft ook niks met geloof te maken. Ik drink gewoon geen alcohol. Dat weten bekenden van mij ook. Misschien na mijn voetbalcarrière een keer een wijntje bij het eten, dat zou misschien ooit nog wel kunnen.”

Maar nooit kruipend naar huis?
“Nee, zeker niet.”

'Als je iets heel graag wil, waarom zou je dan dingen doen die daar niet bevorderlijk voor zijn?'

Wat als je het winnende doelpunt in de Champions League-finale zou maken, dan nog niet?
“Dat is allemaal heel ver weg. Als je mij dan een biertje ziet drinken, weet je dat het de eerste is. Ik vraag me af: ‘Maakt alcohol het leven leuker?’ Ik weet het niet. Zoveel mensen hebben mij proberen over te halen om een keer wat te drinken. Vroeger, toen we een jaar of zestien, zeventien waren en mijn vrienden voor het eerst alcohol dronken, zeiden ze altijd: ‘Neem gewoon wat man’. Maar het lukte ze niet om mij over te halen. Ze weten dat Mitchell gewoon niet drinkt. Als je iets heel graag wil, waarom zou je dan dingen doen die daar niet bevorderlijk voor zijn?"

Als je over tien jaar terug zou kijken op je carrière, wanneer zou jij dan tevreden zijn?
“Misschien speel ik dan nog, maar als ik maar terug kan kijken op een mooie loopbaan. Dat ik weet dat het een carrière was waar ik heel hard voor heb moeten knokken, maar dat ik nooit hoef te zeggen: ‘Had ik dit maar gedaan of had ik dat maar gedaan.’ Als ik alles eruit heb gehaald en alles heb gegeven. Dan is het voor mij goed.”

Zou je ooit teruggaan naar AFC?
“Haha, dat zien we dan wel. Misschien op mijn oude dag. Dat is allemaal nog zo ver weg. Ik heb er tien jaar gespeeld, vanaf de F’jes. Heel af en toe kom ik er nog wel eens. AFC is een heel leuke club, maar wel een club voor als ik een jaartje of 37, 38 ben. Je weet nooit hoe het zal gaan. Kijk naar mijn voorgangers bij Heerenveen. Als ik hier in twee jaar veel doelpunten scoor, wie weet wat er dan kan gebeuren. Ik wil hier voor mijzelf beter worden. De enige echte concurrent die ik heb, ben ik zelf. Ik moet mijzelf verbeteren en doelpunten maken. Want uiteindelijk is dat waar het voor een spits allemaal om draait.”

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen