Tuitert: 'Zelfs 99 procent is niet meer genoeg'

De winnaar van het afgelopen weekend? De neutrale toeschouwer. Althans, dat vindt Mark Tuitert. De oud-olympisch kampioen op de 1500 meter heeft zijn ogen uitgekeken in Enschede. "Ik heb het hele weekend juweeltjes van prestaties gezien."

Alles was in de IJsbaan van Twente aanwezig om van een mooi schaatsweekend te genieten. Baanrecords, nieuwe talenten die opdoken, olympisch kampioenen die door het ijs zakten en tot slot de climax bij de 10.000 meter mannen. "Waar twee honden vechten om een been, loopt de derde ermee heen. Sven Kramer en Jorrit Bergsma die strijden om de overwinning en Erik Jan Kooiman die er met de overwinning vandoor gaat. Mooi om te zien, al vind ik het niet eens een verrassing, want Erik Jan is al een wereldtopper," aldus Tuitert. Kooiman won namelijk op de afgelopen WK afstanden brons op de 10.000 meter.

'Dit is topsport van het allerhoogste niveau'

Wat Tuitert wel verrassend vond, was de gelaatsuitdrukking van Kramer. "Sven zegt fitter dan ooit te zijn. De Sven van paar jaar geleden wilde nooit verliezen. Nu lijkt hij genoegen te nemen met een derde plaats, dat is even wennen. Maar een compliment aan de ploeg van Jillert Anema (Team Clafis). Sven kan niet meer winnen op 95 procent en dat is toch wel mooi om te zien."

En dat is toch wel één van de grootste conclusies van het afgelopen weekend. Voormalig kampioenen die niet meer op een iets lagere percentage kunnen presteren. "De gevestigde orde kan niet op 95 en zelfs niet op 99 procent wedstrijden rijden. Ze moeten allemaal in perfecte vorm zijn. De concurrentie is moordend en dat is de unieke kracht van het schaatsen. Dat is zo waardevol om te zien. Dit is topsport van het allerhoogste niveau."

Nieuwe talenten
Waar Michel Mulder, Jan Smeekens en Ireen Wüst de boot misten, daar stonden nieuwe talenten op. De grootste verrassingen? "Kai Verbij en Gerben Jorritsma!” reageert Tuitert resoluut. “Deze jongens doen niet alleen gewoon mee, maar gaan er ook met de prijzen vandoor. Ze laten meteen zien wat voor potentie ze in huis hebben. Er zijn er niet veel die dat zo tentoon kunnen stellen."

Jorritsma veroverde drie tickets voor de World Cups en won zelfs het koningsnummer, de 1500 meter. Verbij bemachtigde twee tickets en reed zelfs een 34’er op de 500 meter. "Dat Kai een 34’er reed, daar word ik echt blij van. En de combinatie van Gerben tussen de 500 en 1500 meter is uniek. Ze zijn allebei nog jong, dus zullen ze af en toe iets minder stabiel zijn. Maar je moet deze jongens zeker niet onderschatten!"

Legendarisch
Bij de vrouwen zag Tuitert twee verrassingen. Eén in positieve zin en de ander in negatieve. "Jorien ter Mors zat er natuurlijk wel een beetje aan te komen. Ze heeft er een jaar uitgelegen, dus rees bij iedereen inclusief haarzelf de vraag: komt ze ooit nog terug op het oude niveau? En godzijdank is Ter Mors weer terug, en hoe! Zij gaat het Heather Richardson en Brittany Bowe moeilijk maken. Daar mag Nederland heel blij mee zijn."

Tuitert denkt zelfs dat ze één van de allergrootsten kan worden. "Als ze alle afstanden zal willen rijden, kan ze legendarisch worden. Maar dat zal haar doel niet zijn. Zij maakt haar eigen keuze en ik denk dat het ook verstandig is om niet alles te rijden. Maar ze is zó ontzettend goed." Ter Mors won de 500 en 1000 meter met ruime voorsprong en ‘vermorzelde’ haar concurrenten.

'Ireen zit lichamelijk en mentaal op het randje'

Emoties
Tot slot eiste Ireen Wüst een hoofdrol voor zich op. Een negatieve weliswaar. De viervoudig olympisch kampioen redde het niet op de 1500 meter en hield het daarna voor gezien. Een aantal weken terug viel ze op haar hoofd en liep daarmee een hersenschudding op. Toch wilde ze het in Enschede proberen.

"Natuurlijk heeft dit zijn redenen en spelen er heel veel emoties mee. Ireen zit lichamelijk en mentaal op het randje. Ik denk niet dat ze met haar hoofd op de goede plaats zit. Dat moet ze wel gaan vinden. Maar het is moeilijk als je naast het schaatsen nog op zoek bent naar een sponsor. Dat kan je niet zomaar naast je neerleggen. Ze zal een manier moeten vinden waarop ze dit soort dingen van zich af kan zetten en los kan laten."

"Maar als ik haar zie lopen en hoor praten, is dat niet het geval. Je moet het emotioneel ook kunnen loslaten. Dat is heel moeilijk. Het is een hele grote verantwoordelijkheid die op haar schouders ligt. Dat siert haar ook hoor, maar je moet het ook kunnen dragen. Niemand twijfelt aan haar capaciteiten, maar zie dit maar eens binnen twee maanden om te buigen. Dat is niet makkelijk."

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen