Van der Vaart: 'Train goed, maar word niet opgesteld'

Rafael van der Vaart stapte in zomer over naar Real Betis Sevilla, om daar weer aan voetballen te komen. Ver weg van zijn zoontje Damian liep het avontuur heel anders dan Rafael ervan verwachtte. Hij speelt niet en zit in een uitzichtloze situatie, vertelt hij in de nieuwe Helden.

Tekst: Frits en Barbara Barend

Je bent naar Sevilla gegaan, dus weg van je zoon, om weer te voetballen.
“Ja, dat is naast Damian het enige - en niet geringe - wat ontbreekt. Ik speel niet. Ik ben hier groots ontvangen maar kreeg in het begin een schop op mijn enkel, ben na het herstel licht geblesseerd geraakt, maar nu al weer heel lang fit. En ik train goed, maar ik word niet opgesteld.”
We waren erbij toen je na het ontslag van trainer Pepe Mel onder zijn opvolger Juan Merino een van de grootste dieptepunten uit je loopbaan meemaakte.
“We speelden begin dit jaar voor de beker de derby tegen Sevilla. Ricky van Wolfswinkel, die ook bij Betis speelt, en ik hadden eerder tegen Gijon, ook voor de beker, goed gespeeld. We kwamen ’s ochtends bij elkaar in het hotel, gingen ’s middags met de bus naar het stadion van de lokale rivaal Sevilla, naar de kleedkamer waar ik op de bank mijn shirt en mijn broekje zag liggen en mijn schoenen zag staan. We waren met 22 spelers, dus ik dacht dat de jeugdspelers zouden afvallen en Ricky en ik zouden spelen. We gingen het veld op om even de grasmat te voelen, kwamen terug in de kleedkamer en ik dacht: waar zijn mijn spullen? Weggehaald! Er was en werd helemaal niets gezegd. Ik ben de kleedkamer maar uitgelopen omdat ik mijn medespelers niet tot last wilde zijn. Mijn broer was woedend.

'Het leven in Sevilla bevalt me en ik ga niet nog verder weg van Damian. Dan moet er wel veel tegenover staan'

Ha, Fernando zit nu ook in een moeilijke situatie. Daarna heb ik niet een keer meer gespeeld. Sterker, ik zat meestal niet eens bij de selectie. Er is belangstelling uit China, maar het leven in Sevilla bevalt me en ik ga niet zomaar nog verder weg van Damian. Dan moet er wel heel veel tegenover staan.”

Je hebt gespeeld bij Ajax, HSV, Real Madrid en Tottenham Hotspur. Waarom ben je na twee jaar Londen in 2012 eigenlijk teruggegaan naar Hamburg?
“Ik had bij de Spurs in twee seizoenen 28 doelpunten gemaakt en een hele reeks assists gegeven. We kregen een nieuwe trainer, André Villas-Boas. Hij haalde een IJslander, Gylfi Sigurosson, en zei dat hij zijn eerste nummer tien zou zijn. Juist op dat moment kwam HSV, dat streelde toch ook mijn ego. HSV stond laatste met nul uit drie. Ik werd aanvoerder, we begonnen alles te winnen en eindigden nog zevende. Vijf goals, tien assists. In het tweede jaar ging het al minder, maar toch nog zeven doelpunten en tien assists. Toen Bert van Marwijk kwam, ging het even beter, maar op een gegeven moment verloren we acht keer achter elkaar. Daarna is het nooit meer geworden wat ik had gehoopt. Ik voelde me ook heel erg verantwoordelijk bij HSV, ik wás in die tijd de club. Als je HSV zei, dan zei je Raf. Ik was daar heel populair," legt Rafael uit in Helden.


Het hele interview met Rafael van der Vaart kun je lezen in de nieuwe Helden, die nu in de winkel ligt. Maar natuurlijk ook via Blendle, klik hier.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen