Voorwoord Barbara: Chemie

Lieve lezers, voor u ligt Helden nummer 37.
Het was weer heel leuk om dit nummer te maken. Een eer om mensen te ontmoeten die allemaal uitblinken in wat ze doen en daarbij ook nog nadenken over hoe ze in het leven staan. De ontmoeting tussen Ali B en Giovanni van Bronckhorst heeft op mij veel indruk gemaakt. De chemie tussen beide mannen was voelbaar. Ze zijn heel verschillend en tegelijk lijken ze op elkaar. Ze willen allebei heel graag andere mensen blij maken.

Giovanni geeft zijn spelers mee dat het toch fantastisch is dat ze hun vader, moeder, broers en zussen blij kunnen maken met een kampioenschap. Ali wil voort- durend mensen helpen, de samenleving verbinden. Dat gaat zelfs zo ver dat hij zich tijdens een staande ovatie in Carré een ‘Jan Lul’ vindt. Hij wil nou eenmaal geven en houdt niet van ontvangen.
Ali is verbaasd dat de emotionele Gio zijn emoties nooit eens ‘verkeerd’ verliest. Maar Gio legt dan uit dat het de basis van zijn opvoeding is om iedereen met respect te behandelen. Hij zal nooit slecht over iemand spreken. En Ali geeft toe dat alle successen mooi zijn, maar dat uiteindelijk telt dat je goed bent voor je naasten en dat je kinderen je een goede vader vinden. En dat hebben beide mannen dan weer gemeen. Die avond woonden we met zijn allen in Koninklijk Theater Carré de show van Ali B bij. Ali de bruggenbouwer wil niet altijd keuzes hoeven maken, omdat het in het leven niet altijd zwart of wit is. Het resultaat van een mooie dag lees en zie je in deze Helden.

'We hebben gelachen en gehuild'

Ook hebben we een mooi verhaal met Hakim Ziyech, de groeibriljant van Ajax. Met Ajax beleeft hij een droom- seizoen. Hij is openhartig over zijn leven en vertelt dat zijn broer en moeder ervoor zorgden dat hij op een moment dat hij overwoog te stoppen, juist doorging en daarna voor zijn overleden vader alles uit zijn voetbal- carrière ging halen. Clubliefde kent hij niet, hij wil zo goed mogelijk spelen en de top bereiken. Verder staat dit nummer in het teken van de vraag wie je een dag zou willen zijn. Met wie zou je een dag willen ruilen? Ik had een ontmoeting met Shanice van de Sanden. Ik zou heel graag een dag Shanice willen zijn. Dan had ik bij Liverpool gespeeld en was ik speelster van Oranje, dromen die ik helaas nooit heb kunnen realiseren. We hebben gelachen en gehuild. Shanice heeft het in haar jeugd niet makkelijk gehad. Vaak zat ze alleen en boos op haar kamer, gedichten te schrijven om van haar boosheid af te komen. Boosheid om haar vader die er niet voor haar was. Voetbal en voormalig vrouwenbondscoach Vera Pauw hebben haar gered. En nu lacht het leven Shanice toe. En wat hoop ik dat Shanice deze zomer voor haar broers, zussen en moeder en ook vooral voor zichzelf een weergaloos EK gaat spelen.

Fanatieke PSV-fans Frank Lammers en Cees Geel luchten hun PSV-hart en Tijs van den Brink waande zich een dag wielrenner Robert Gesink. Hij schuwde de Muur van Huy niet vlak voor het interview met Gesink. Als laatste wil ik onze nieuwe columnist Özcan Akyol welkom heten. Eus heeft niet alleen een fijne kijk op het leven, ook is hij een fervent sportfan. We zijn blij dat hij erbij is.

Veel leesplezier! Barbara 

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen