'Wij zijn natuurlijk wel een beetje gek'

Anna van der Breggen (26) heeft de eerste gouden medaille voor Nederland gewonnen. De wielrenster was na een bizarre wegwedstrijd de beste. Een tijdje geleden gingen we bij Van der Breggen en Marianne Vos langs voor een interview

Door: Marlies van Cleeff & Lisa Hissink

Rio de Janeiro
Op 7 augustus komen Marianne en Anna in actie tijdens de wegrit in Rio. Marianne als titelverdedigster, Anna als gretige debutante.

Marianne, het lijkt of jij alleen kunt verliezen in Rio en Anna alleen kan winnen.

Marianne: “Ik kan voor mijn gevoel juist alleen maar winnen in Rio. Op de Spelen staan is voor mij al een bonus na afgelopen jaar. Maar eenmaal aan de start, ga ik voor de winst.”

Anna: “Is het een voordeel dat je al olympische ervaring hebt?”

Marianne: “Uiteindelijk is vorm het allerbelangrijkst. Maar ik weet wel dat ik van mijn eerste Spelen in 2008 niet heb genoten. Ik keek niet om me heen, realiseerde me niet dat ik op het hoogst haalbare podium acteerde. Ik werd overvallen door de grootsheid van het evenement. Ik zat in een olympische bubbel. En dan was het ook nog in Peking; niet de leukste plek. Alles was tot in de puntjes geregisseerd en er was totaal geen sfeer. Je moest door allerlei poortjes, je tas afgeven en je kon niet zomaar je fiets pakken om te trainen; alles moest volgens een schema. Ik heb toen echt momenten gehad waarop ik dacht: doe ik het hiervoor?”

Anna: “Bijna een gevangenis?”

Marianne: “Nou ja, dat was het wel een beetje...”

Anna: “Ik vind het wel spannend, dat kan ik niet ontkennen.”

Marianne: “Ik denk dat jij meer hebt meegemaakt dan ik toen ik naar de Olympische Spelen ging. Afgelopen zomer tijdens de Europese Spelen in Bakoe waren er ook allerlei regeltjes en poortjes. Jij bent niet helemaal bleu.”

Anna: “Ik zal onder de indruk zijn, maar dat zal Marianne vast ook nog zijn. Het is toch een evenement dat je bijna nooit meemaakt.”

Marianne: “Het is wel fijn dat jij het parcours al met eigen ogen hebt gezien en erop hebt gefietst. Ik ben nog niet in Rio geweest en heb het parcours dus ook niet gezien. Terwijl mijn ploeggenoten daar waren, moest ik te horen krijgen of ik kon beginnen met trainen.”

En jullie ouders, die normaal met campers achter jullie aan rijden, komen die ook?

Anna: “Mijn ouders en vriend komen, maar zonder camper.”

Marianne: “Mijn ouders waren eerder zeker van Rio dan ik. Ze hebben vorig jaar geboekt, toen het nog helemaal niet zeker was of ik wel ging. Mijn broer is geaccrediteerd als fotograaf. Ze komen dus met zijn allen.”

Na de fotoshoot stappen de ploeggenoten van de tandem. Het ging best goed, is de conclusie. Niet zo gek; samenwerking is het sleutelwoord voor succes bij Anna en Marianne. De tandem staat symbool voor hun weg naar Rio: ze strijden niet tegen elkaar, maar met elkaar.

Marianne: “Het lijkt me ideaal als we samen zo lang mogelijk voorin mee kunnen rijden.”

Anna: “Het droomscenario is dat we als eerste en tweede over de streep komen. De volgorde, die vechten we dan samen wel uit!”

En na Rio?

Marianne: “Dan gaan we samen zuipen, haha. Tja, na Rio wil ik sowieso nog door. Ik vind wielrennen nog veel te leuk. Hoelang? Geen idee.”

Anna: “De wielerwereld is in ieder geval nog niet van ons af!”


Het volledige verhaal met Marianne en Anna is te lezen in de nieuwe Helden die nu in de winkel ligt, maar natuurlijk ook via Blendle.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen