'Wat kan Tom Dumoulin?'

Frits Barend volgt de Spelen vanuit Nederland, hoofdredacteur Jasper Boks zit in Rio. Dagelijks onderhouden ze een briefwisseling.

Frits: Ola Jasper. Op onze briefwisseling over Yuri van Gelder is heftig gereageerd, instemmend maar ook afkeurend met opmerkingen als: 'Waarom mag hij geen pilsje gaan drinken?' En: 'Stelletje hypocrieten, alle topsport is bedrog.' Hoe kijk je een dag later aan tegen de affaire Yuri?

Jasper: Ha Frits. Nou, tegen de affaire kijk ik niet anders aan dan gisteren. Ja, als hij na een wedstrijd in zijn woonplaats Den Bosch een biertje had gedronken, of drie, of vijf, dan moet hij dat zelf weten. Maar in Rio verbleef hij in het olympisch dorp, met allemaal sporters die vier jaar lang alles opzij hebben gezet om daar te komen. Die op elk detail hebben gelet. Die al jaren om elf uur ’s avonds naar bed gaan om zo uitgerust mogelijk te zijn op het moment suprême.

Eén biertje is wellicht niet schadelijk, zeker niet als je meer dan een week later pas de toestelfinale hebt, zoals het geval was bij Yuri. Maar één wordt al snel twee. Bij NOC*NSF hebben ze daar niet voor niets iets aan gedaan, mede op initiatief van de topsporters zelf. Het gebeurde in het verleden vaak genoeg dat sporters die klaar waren met hun olympisch toernooi gingen nachtbraken en andere sporters wakker hielden. Yuri deed in Rio hetzelfde toen hij om zes uur ’s ochtends terugkwam – eerst naar het Holland Heineken House daarna naar een nachtclub, begreep ik - en voor overlast zorgde bij de sporters die hier nog moeten presteren. Sporters die dus jarenlang alles opzij hebben gezet om hier te zijn. Nogmaals, Yuri kende die regels en heeft andere sporters gestoord. Dat is op z’n zachtst gezegd niet slim.

'Het grote probleem is de communicatie. NOC*NSF en de KNGU hadden duidelijker moeten vertellen wat er precies aan de hand was'

Daarnaast speelt natuurlijk ook zijn verleden mee: betrapt op cocaïne, een jaar geschorst geweest en in een afkickkliniek gezeten. Zo’n soap wenste de turnbond niet meer en daarom werd een gedragscode opgesteld speciaal voor Yuri en die ondertekende hij.

Het grote probleem is de communicatie. NOC*NSF en de KNGU hadden duidelijker moeten vertellen wat er precies aan de hand was. Nu koos Nederland massaal voor ‘underdog Yuri die naar huis was gestuurd door bobo’s’. Als meteen was gezegd dat hij aangeschoten terug was gekomen in het olympisch dorp om zes uur ’s ochtends, terwijl hij nota bene nog kans maakte op een medaille op ringen, en als was gezegd dat Yuri zijn collega-sporters tot overlast was geweest, dan was er wellicht meer begrip geweest voor dit besluit.

Bij de sporters zal dit begrip er veelal wel zijn, blijkt ook uit de mensen die ik heb gesproken. 'Bij topsport horen geen concessies,' zei een sporter me vandaag.

Frits: Vandaag zouden we zeker goud winnen met Tom Dumoulin. Heb je enig idee hoe belastbaar zijn pols is?

Jasper: Maandag meldde bondscoach Johan Lammerts zich in het olympisch dorp samen met Anna van der Breggen. Hij vertelde hoe hij de crash met Annemiek van Vleuten had beleefd. Na afloop informeerden we ook nog naar Tom. ‘Het gaat goed met hem,’ zei de bondscoach, die verder verklapte dat Tom op het tijdritparkoers zonder de beschermer om zijn pols had getraind.

Maar goed, zijn voorbereiding is natuurlijk verre van ideaal. Vorige week spraken we Tom. Hij had de eerste dagen een terugslag gehad, kon daardoor twee dagen slechts trainen op de rollerbank. Uit voorzorg stapte hij daarna al snel af in de wegwedstrijd. Tom vertelde dat hij begreep dat hij vooraf werd gezien als de topfavoriet in de tijdrit, aangezien het parkoers leek op de eerste tijdrit in de Tour en die won hij met overmacht. Dus niet te vlak, maar ook met klimmen en dalen. Het doel is hetzelfde in Rio: goud. Ondanks zijn polsbreuk, zei hij. Achteraf moet maar blijken of het realistisch was om voor goud te gaan. Maar vooraf wil hij aan niets anders denken. Gelijk heeft hij.

'Anna van der Breggen zou vandaag op de tijdrit zomaar haar tweede (gouden) medaille kunnen pakken'

Het is dus heel lastig inschatten waar hij staat. Ik denk dat Tom dat op dit moment zelf ook niet precies weet. Dat zal tijdens de tijdrit al heel snel duidelijk worden. Tom zal in elk geval met een flinke dosis pijnstillers van start gaan. ‘De adrenaline, doet de rest,’ klonk het strijdbaar. Nu maar hopen dat het een beetje droog blijft, want de weersverwachtingen zijn al dagen dat het woensdag gaat regenen. En dat gaat zeker invloed hebben op de uitslag. Dat kan er ook nog wel bij voor de man die al tijden woensdag 10 augustus 2016 in zijn hoofd heeft.

Maar eh, Frits. Vergeet je Anna van der Bruggen niet? Zij zou vandaag op de tijdrit zomaar haar tweede (gouden) medaille kunnen pakken.

Frits: Anicka van Emden won gisteren brons, zie je Kim Polling vandaag goud winnen? Je snapt dat ik jou beschouw als kenner als schrijver van Expeditie Edith, de biografie van Edith Bosch.

Jasper: Heel leuk dat Anicka een medaille won, ze was er zo vreselijk blij mee. Acht jaar wachtte ze op een kans om in actie te komen op de Spelen en in Rio was het op haar 29ste eindelijk zo ver. Haar eerste en enige kans noemde ze het, omdat ze er over vier jaar waarschijnlijk niet bij zal zijn. Brons was voor haar het maximaal haalbare, liet ze ook doorschemeren.

Dan Kim. Over haar kun je in navolging van Edith Bosch, haar voorgangster in de klasse zeventig kilo, ook wel een boek schrijven. Als Kim de boel op een rijtje heeft, dan is ze de beste van de wereld. Dan gooit ze iedereen op de rug en is ze een lust voor het oog. Onlangs sprak ik uitgebreid met haar in de nieuwe sportschool van Kenamju in Haarlem. Zoals je weet slikt Kim medicatie tegen ADHD. Zonder haar pilletje is het een warboel in haar hoofd. Maar dat ze een ongeleid projectiel is, is op de judomat juist een voordeel. Kim scoort met worpen en technieken die eigenlijk helemaal niet kunnen. Ze is zeer moeilijk te lezen voor haar tegenstanders.

'Nog nooit won een Nederlandse vrouw olympisch goud sinds judo een officiële olympische sport is. Edith Bosch voorspelde dat Kim vandaag de eerste wordt'

Maar door haar ADHD hangt ze ook erg aan structuur. Alles houdt ze minutieus bij. Al weken van tevoren staat in haar telefoon bijna van uur tot uur wat ze moet doen. Dat is haar houvast, anders raakt ze stuurloos. Een half jaar voor de Spelen had ze de hele planning tot en met Rio, van dag tot dag en van uur tot uur, al vastgelegd met haar coach Maarten Arens.

Want Kim heeft geleerd van het verleden. Ze won de afgelopen drie jaar goud op de EK, maar bij de WK kwam ze niet verder dan brons in 2013. Het probleem, zo legde ze me uit, is dat een WK voor haar te lang duurt. Ze verspeelde daarop te veel energie, ging kijken in de zaal en dan werd ze hyper. Aan alles heeft ze gedacht, nu – voor zover dat gaat – koppie erbij houden.

Ik kwam Edith Bosch gisteren tegen op het olympisch park. Zij won in haar judocarrière zilver en tweemaal brons op de Spelen, nog nooit won een Nederlandse vrouw olympisch goud sinds judo een officiële olympische sport is. Zij voorspelde dat Kim vandaag de eerste wordt.

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen