Column Jaap: De frustratie van 'net niet'

Die laatste versnelling op de Patersberg waar Fabian Cancellara aan alle illusies van Niki Terpstra een einde maakt. Keihard. De daaropvolgende droomsolo van Peter Sagan op weg naar de finish in Oudenaarde en weer de lege handen van de miljoenenformatie Etixx-Quick Step.

Vlaanderens trots is vernederd op eigen Kwaremont en Paddestraat en Tom Boonen die de natie niet meer in vuur en vlam kan zetten. Net niet goed genoeg meer. Maar schrijf Niki Terpstra nog maar even niet af voor Parijs-Roubaix zondag. Die is van het soort die van een nederlaag alleen maar taaier wordt. Eerzuchtiger. Nooit capituleren. Never.

De persconferentie twee dagen voor de Ronde van Vlaanderen in een veel te krappe vergaderzaal van de Quick Step-fabriek in het kleine West-Vlaamse Wielsbeke is van het soort dat je niet graag mist. De temperatuur in het zaaltje bereikt een saunaniveau en twintig tv-camera’s en wat wielerjournalisten zuigen ieder woord van de Vlaamse volksheld Tom Boonen op als hoge wijsheid.

Aan de vooravond van de 100e Ronde van Vlaanderen is België natuurlijk nog steeds in shock door de terreuraanslagen in Brussel, maar dé ronde is ook de hoogmis van het cyclisme dat oorlogen overleefde en nu niet buigt voor bloedig terrorisme. Die vastberadenheid in vooral Vlaanderen zit diep in de ziel. De koers als troost. De koers als afleiding in barre tijden en de koers als verzet van het volk tegen machthebbers. De dag na de aanslagen op vliegveld Zaventem bij Brussel toen Vlaanderen nog in diepe shock verkeerde, was het de semiklassieker Dwars door Vlaanderen die troost bood. Bij de hamburgers, friet en pint ging het in Roeselare en Waregem sereen over leven en dood. De angst voor het ongrijpbare terrorisme.

Er werd gehoopt op Tom Boonen, van wie niemand het erg vindt dat hij weleens een Ferrari in de prak rijdt

En werd er gehoopt op de wederopstanding van Tom Boonen. De volksheld van voorbij Wuustwezel. Een coureur die in Vlaanderen in de hoogmis, die DE Ronde is, minimaal een goddelijke status heeft verdiend. Van wie niemand het een probleem vindt dat ie weleens een Ferrari in de prak rijdt of wat witte poeder opsnuift. Het leuke van een katholieke sport als het cyclisme is dat er na de biecht altijd weer een pastoor is die gevallen helden absolutie verleent. Tien ‘weesgegroetjes’ en klaar.

En coureurs die dichter bij het volk staan dan Tom Boonen moet je echt zoeken. Misschien in Nederland Pieter Weening. Of Bram Tankink. Tom Boonen is een meester in het verleiden van de Vlaamse wielerfans. Journalisten krijgen gewoon antwoord, alleen een sportman-op-retour krijgt andere twijfels. Wankelt als de onvermijdelijke vraag voorbij komt of dit zijn laatste Ronde van Vlaanderen wordt. “Daar wil ik het nu niet over hebben.” Vragen als uppercuts in de boksring.

Zondag was de dag van de waarheid voor Etixx-Quick Step. Voor rijk Vlaanderen is dé koers een hinderlijke onderbreking van copieuze diners in VIP-tenten, maar het volk verbijt zich. Ziet de ‘net-niet’ kramp bij Tom Boonen. Ziet de ‘net-niet’ versnelling van Stijn Vandenbergh en ziet de ‘net-niet’ jacht van Niki Terpstra op Cancellara. Massaal gaan er kaarsjes aangestoken worden. Een stille bede alvast voor Parijs-Roubaix. De Hel van het Noorden even over de grens van het Vlaamse wielerfront.

Twee coureurs van Etixx-Quick Step gaan in een alles-of-niets-jacht over de glibberige kasseien. Proberen een nieuwe machtsgreep van Peter Sagan te voorkomen. Niki Terpstra voorop.

Eerzuchtig als weinig anderen en getekend na de nederlaag zondag. De andere frontstrijder heet Tom Boonen. Probeerde zondag al een fiets uit die hem meer comfort geeft op de kasseistroken. Een teken volgens het Vlaams wielerjournaille dat hij gokt op Parijs-Roubaix.

Terpstra is niet gezellig bij een nederlaag. Haat het om richting het journaille te moeten als hij de slag heeft gemist

Ik zet mijn geld op Niki Terpstra. Die woeste ogen toen hij NOS-presentator Herman van der Zandt moest duiden waar het precies allemaal fout gegaan was zondag. Terpstra is niet gezellig bij een nederlaag. Haat het om richting journaille te moeten als hij de slag gemist heeft. Haalt energie uit woede. Een winnaar. Die grote kei voor de winnaar kan zondag zo maar ineens in een prijzenkast in Assendelft staan. Peter Sagan weet nu al wie zijn grootste concurrent is tussen de start in Compiègne en de finish op de wielerbaan van Roubaix.

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen