Column Peter Heerschop: 'Alles is voor Louis!'

Ook Peter Heerschop is neergestreken in Brazilië om Oranje eindelijk aan de wereldtitel te helpen. Voor Helden houdt de komiek en presentator zijn belevenissen in het land van de samba bij.

Weet je nog hoeveel mensen dachten dat Oranje waarschijnlijk zou sneuvelen in de poulefase? Spanje en Chili zouden zeker te sterk zijn en Australië misschien ook. Dus helemaal niet! Alle drie van gewonnen. Negen punten. The full monty! One hundred and eighty! Alles is voor Louis!

Maandag was de wedstrijd tegen Chili. Ik mocht er weer bij zijn. In een schitterend stadion in São Paulo. Het was nog niet af, maar het was toch een indrukwekkend stadion, met enorme muren met supporters achter de doelen.

Normaal gesproken is het Oranjelegioen dik in de meerderheid, waar we ook spelen. Dat is waarschijnlijk terug te voeren tot ons koloniale verleden (we wilden graag landen overnemen), onze opportunistische volksaard (na één gewonnen wedstrijd denken we dat de titel haalbaar is) en ons verlangen om in grote groepen oranje samen te zijn.

Wat een fantastisch publiek! Ik had meteen al enorm kippenvel bij hun uit volle borst meegezongen volkslied

Maar dit keer waren er ‘slechts’ vijfduizend Oranjesupporters en ruim dertigduizend Chilenen. En ik zal je zeggen: allemaal even luidruchtig. Er zat een rode muur achter één van de doelen en de rest van de Chilenen zat verspreid over het stadion. Het leek dan ook echt of ze overal zaten.

Wat een fantastisch publiek! Ik had meteen al enorm kippenvel bij hun werkelijk uit volle borst meegezongen volkslied. En dat eindigde ook nog met een laatste refrein a-capella, een deel dat werkelijk mee geschreeuwd werd als een angstaanjagend strijdlied. Vergeleken daarbij was het Wilhelmus een soort kinderliedje voor groep 3. En vanaf het begin stonden alle Chilenen te springen, te zingen en met sjaaltjes te zwaaien.

Ik zweer het je, de Chilenen durfden niet te kijken als Robben aan de bal kwam

Maar wat kreeg Oranje ze uiteindelijk stil. Net als de eerste twee wedstrijden was het een behoudende, lastige eerste helft. Chili was vrijwel de hele tijd in balbezit, zonder tot echte kansen te komen. Oranje verdedigde degelijk, maar eenmaal in balbezit volgde vaak een trap naar voren. En dan maar hopen dat Jeremain Lens of Arjen Robben er iets mee kon. En ja, Robben kan er dus altijd wel een keer iets mee. Ook nu had hij na ongeveer een half uur spelen volgde een onnavolgbare solo en een schot net naast. De Chilenen om me heen kropen werkelijk bijna onder de bank als Robben aan de bal kwam. Ik zweer het je, ze durfden niet te kijken.

Ruststand 0-0. En net als bij de eerste twee wedstrijden speelde Nederland een veel betere tweede helft.

Prima gezien van Louis, Chili is een lang smal land en speelt dus veel over de lengte van het veld. Maar Oranje speelde na rust veel breder en dat zijn die Chilenen niet gewend. Ron Vlaar, Nigel de Jong en Dirk Kuijt waren onverzettelijk, Robben nog steeds onnavolgbaar. En natuurlijk heel slim van Louis om twee mensen in te laten vallen die ook allebei scoorden. Leroy Fer met een krachtige kopbal hoog in te touwen, zoals het staat beschreven in het handboek ‘Hoe perfect te koppen’. En in de laatste minuut rondde Memphis Depay een klassieke counter met een ongrijpbare Robben af na een sprint vanaf eigen helft.

Ineens klonken vijfduizend Oranjesupporters tien keer zo luid als dertigduizend Chilenen. Oranje was groepswinnaar.

’s Avonds keken we naar Brazilië-Kameroen in een restaurant op de 42ste verdieping met uitzicht over de stad. Met de ramen open hoorden we de hele stad joelen bij een kans voor Brasil. De hele stad juichte bij een Braziliaans doelpunt en elke keer werd er op duizenden balkons vuurwerk afgestoken.

We dronken nog een emmer caiperinha en begrepen niet wat er in Suarez zijn hoofd omging

Een dag later zag ik Uruguay met 1-0 winnen van Italië. Van tevoren hoopten we daarop, maar na de overduidelijk voorkeur van Luis Suarez voor de Italiaanse keuken bleven we hoofdschuddend achter.

We dronken nog een emmer caiperinha en begrepen nog niet wat er in zijn hoofd omging.

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen