Marianne Vos

Twee keer olympisch goud, twaalfmaal wereldkampioen in drie verschillende disciplines, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Marianne Vos heeft sinds haar doorbraak in 2006 een gigantische waslijst aan prijzen bij elkaar gefietst. Ze is een fenomeen en een van de grootste Nederlandse sportvrouwen aller tijden.

Al die titels, successen en lofuitingen hebben Vos nooit van haar stuk gebracht. De nuchtere Brabantse heeft een fijne persoonlijkheid, is een echte professional en een uitstekend boegbeeld. Vos is een voorbeeld voor veel (sport)vrouwen.

De eindeloze honger van Marianne Vos is nog lang niet gestild. Naast het blijven domineren op de weg en het veld heeft ze nog een uitdaging: succesvol zijn op de mountainbike tijdens de Olympische Spelen van 2016. Als iemand dat kan, dan is het deze alleskunner wel.

‘Ik schaam me dat ik het verkeerde voorbeeld gaf’

 

In de loop der jaren kreeg Vos steeds meer zelfvertrouwen, leerde zichzelf meer en meer te waarderen. Toen ze in het voorjaar van 2013 werd gevraagd om naakt te poseren voor Helden, stemde ze daar vol overtuiging mee in. Open als ze altijd is, vertelde ze over haar lichaam en hoe ze een jaar eerder doorsloeg in het afvallen, omdat ze zo graag de Giro Donne wilde winnen.

“Het was geen anorexia nervosa. Helemaal niet zelfs. Ik voelde me niet te dik en heb ook niet overgegeven. Bij mij was het anorexia athletica. Ik at drie maaltijden per dag, maar door de specifieke voeding en het keiharde trainen raakte ik gewicht kwijt. Mijn prestaties werden nog beter en dat was een signaal waardoor ik dacht: hé, deze aanpak werkt. Het was echter helemaal niet goed voor me en ik had niet door dat ik te mager werd. Uiteindelijk raakte mijn lichaam volledig uitgeput en trapte het gelukkig op de rem. Met hulp van specialisten heb ik dat patroon kunnen doorbreken, ben ik weer fit en gezond worden.

“Ik schaam me dat ik het verkeerde voorbeeld heb gegeven. Daarom heb ik er ook geen problemen mee om het met de wereld te delen. Als het een nuchter persoon als mij kan overkomen, dan kan het ook bij anderen gebeuren. Afvallen is gewoon heel gevaarlijk voor topsporters. Meisjes in het peloton en zelfs uit mijn ploeg zagen dat ik magerder werd, maar toch bleef presteren. Daardoor gingen ze denken dat ze ook moesten afvallen. Dat is natuurlijk helemaal niet goed.” (Thomas Olsthoorn)


Foto copyright: Govert de Roos

‘Ben ik wel leuk genoeg?’

 

Ook sporthelden zijn maar doodgewone mensen met hun kwaliteiten, twijfels en tekortkomingen. In het najaar van 2012 sprak Marianne Vos open en eerlijk over haar onzekerheden, haar lichaam en haar liefdesleven. Het was een uniek inkijkje in haar belevingswereld.

“Ik twijfelde vroeger veel te veel aan mezelf. Ben ik wel leuk genoeg? Ben ik wel goed genoeg? Heb ik iets te zeggen? Ben ik wel knap genoeg? Dat vond ik namelijk niet. Ik vond mezelf gruwelijk lelijk. Op de middelbare school zat ik helemaal onder de acne. Daar werd ik niet echt zekerder van.

“Er waren twee Mariannes. Marianne de wielrenster en Marianne het scholiertje. Op de fiets was ik, nou ja, uh, goed. Ik wist wat ik kon, had een bepaalde zelfverzekerdheid. Buiten de sport was ik veel onzekerder. Al die aandacht die ik over me heen kreeg…Voor een verlegen, onzeker meisje is dat lastig. Daardoor kwamen die Mariannes nóg verder uit elkaar te staan.

“Het fietsen heeft me doen beseffen dat ik er als persoon ook mag zijn. Zo werden ‘die twee’ gelukkig weer één Marianne. Ik zit sindsdien lekkerder in mijn vel. Heb niet meer die twee gezichten. Ik accepteer mezelf meer. Daardoor kan ik me ook nog wel voorstellen dat iemand anders me leuk zou kunnen vinden. Eerst kon ik dat niet.” (Steven van der Hoeven)

‘Ik ben blij met wie ik ben’

 

In de zomer van 2014 kijkt Vos nog altijd met een goed gevoel terug op het grote interview dat ze eind 2012 in Helden gaf. Ze had zich voorafgaand aan het vraaggesprek voorgenomen om openhartig te zijn en te laten zien wie ze werkelijk is.

“Achteraf schrok ik een beetje van mijn eigen openheid. Al had ik absoluut geen spijt. Het interview heeft me veel gebracht. Ik heb er alleen maar goede reacties op gekregen. Het was voor mij prettig om te delen. Ik praat nu makkelijker over hoe ik in elkaar zit, toon meer mijn emoties. Dat voelt goed.”

De problemen met haar gewicht behoren inmiddels tot het verre verleden. Vroeger durfde binnen de ploeg niemand iets tegen Vos te zeggen over haar afvaldrift. Wie zegt er nu iets tegen een goed presterende wereldtopper? “Dat is absoluut veranderd. We zijn binnen de ploeg opener naar elkaar geworden. Ik hoef niet op een voetstuk of benaderd te worden alsof ik alles weet. We zijn gelijkwaardig. Ik heb ook mijn twijfels en behoefte aan een kritische noot. Ik denk dat er door het interview een reëler beeld van me is ontstaan. Ik ben geen machine.” 

'Ik richt me op het fietsen en als de ware voorbij komt, dan zal ik daar zeker tijd voor maken.'

De liefde, die laat zich nog steeds niet plannen. “Ik richt me op het fietsen en als de ware voorbij komt, dan zal ik daar zeker tijd voor maken. Ik sluit me zeker niet af voor de liefde, maar er is nog niets op mijn pad gekomen en dat is prima. Ik heb een mooi leven, ben blij met wie ik ben en met wat ik doe. ‘Ben ik wel leuk genoeg?’ Dat vraag ik me niet meer af. Mensen in mijn omgeving zeiden nadat ze dat hadden gelezen: ‘Dat je je dat afvraagt! Natuurlijk ben je leuk!’ Dat heeft me ook weer geholpen. Therapeutisch is het interview heel goed geweest, haha.” (Steven van der Hoeven)

Meer artikelen