Head en Paulis: 'We zijn een ideaal duo'

Het leeftijdsverschil tussen Maaike Head (32) en Ilse Paulis (22) is groot, maar toch lijkt het een match made in heaven. De lichte dubbeltwee roeisters vinden allebei hun passie in de geneeskunde en willen hard werken voor het ultieme doel: de Spelen in Rio. Het OKT in het Zwitserse Luzern van 20 tot en met 22 mei is voor het duo de laatste kans om de Spelen te bereiken. Helden legde ze tien stellingen voor. Na deel 1 van vrijdag, nu deel 2: over de keuze voor de lichte dubbeltwee en de match tussen 'oma' Maaike en 'Benjamin' Ilse.

Stelling 6. De keuze voor de lichte dubbeltwee is een olympische keuze.
Maaike: “Ja, die keuze hebben we puur voor de Spelen gemaakt. We zaten natuurlijk eerst in de lichte dubbelvier, maar dat is geen olympische klasse. Voor de lichte dames is de dubbeltwee de enige optie.”

Ilse: "Ja, die vier was met name een heel mooi project om op te bouwen en om als groep te doen. Uiteindelijk komen daar dan de beste twee uit voor de Spelen. Al was het de afgelopen tijd twijfelachtig of Maaike sowieso kon roeien.”

Maaike: "Dat klopt. Het achterwiel van mijn fiets gleed uit over een trambaan, waardoor ik hard ten val kwam. Toen de arts in het ziekenhuis zei dat ik twee ribben had gebroken dacht ik wel eventjes: het is klaar, dit gaat niet meer goedkomen. Ik heb toen ook gelijk Ilse gebeld; die zei toen heel wijs: zonder tegenwind kan geen vlieger omhoog gaan. Toen dacht ik: ja, dat is ook wel weer waar."

'Het is prettiger om op het OKT aan te komen met: hé, we hebben jullie verslagen, in plaats van met: we hebben van jullie verloren'

Ilse: "Gelukkig heeft ze uiteindelijk het EK ook echt gehaald. Al had ik de overwinning niet verwacht, hoor. Dat was een heel leuk extraatje."

Stelling 7. De winst op het EK van zondag 8 mei was cruciaal voor onze weg naar de Olympische Spelen.
Maaike:
 "Nee, ik denk niet zozeer cruciaal, maar wel goed voor het zelfvertrouwen. Nu hebben we nog meer geloof. Het is gewoon prettiger om op het OKT aan te komen met: hé, we hebben jullie verslagen, in plaats van met: we hebben van jullie verloren."

Ilse: "Ja, eens. Ik denk dat we de juiste vorm te pakken hebben. We leven echt naar Rio toe."

Stelling 8. De match die we nu met elkaar hebben, gaan we met niemand anders vinden.
Ilse: “Of Maaike en ik zo’n match nooit met iemand anders gaan vinden weet ik niet, maar dat het goed loopt tussen ons is een feit. We vertellen het ook aan elkaar als we ergens mee zitten. Maar stel, je wilt het liever voor jezelf houden, is dat ook goed. In het roeien zijn we een ideaal duo. We willen allebei zo hard mogelijk roeien.”

'We hebben plezier in wat we doen en dat straalt er ook vanaf; en dat terwijl we in een heel andere leeftijdsfase zitten'

Maaike: "Ja, het is heel leuk als je dat merkt bij een ander. Dat je er allebei vol voor wilt gaan. Ik denk ook dat wij heel relaxte bondgenootjes zijn. We hebben plezier in wat we doen en dat straalt er ook vanaf. En dat terwijl we in een heel andere leeftijdsfase zitten. Ik ben tien jaar ouder en denk er af en toe al over na om kinderen te krijgen. Dat heeft Ilse niet.”

Ilse: “Kinderen… Daar moet ik nu echt nog niet aan denken nee, ha! Het is overigens niet een must om een goede band met elkaar te hebben buiten de boot. Er zijn genoeg roeiers die in het privéleven niet veel met elkaar hebben. Dat maakt niet uit, zolang je elkaar in de boot maar blind kunt vertrouwen.”

Stelling 9. Maaike en Ilse zijn twee totaal verschillende mensen.
Ilse:
 "Ja en nee. Er is zit een verschil tussen mens zijn en roeier zijn. Als roeier lijken we enorm op elkaar en hebben we dezelfde doelen, maar als mens hebben we onze eigen kenmerken. Ik woon nog gewoon in een bruisend studentenhuis, terwijl Maaike samenwoont met haar vriend. Daaraan zie je al dat we andere behoeftes hebben.”

'Ze noemen me af en toe ook wel eens oma, als ik ze weer wijselijk loop toe te spreken, ha!'

Maaike: "Je hebt inderdaad altijd te maken met een roeikarakter en je gewone karakter. Als roeiers zijn we allebei harde werkers en gefocust op wat we doen. Als mens zijn we zeker anders. Ik ben meer een flapuit en ben af en toe iets te temperamentvol. Ik kan heel emotioneel op iets reageren. Dat vind ik ook vervelend aan mezelf. Ilse is wat meer steady maar ze kropt bepaalde dingen ook weleens te veel op."

Stelling 10. Maaike is de oma, Ilse de Benjamin.
Maaike:
 "Tja, ik ben sowieso de oudste van alle dames, dus dat maakt je al gauw een beetje de oma. Zo noemen ze me af en toe ook wel, als ik ze weer wijselijk loop toe te spreken, ha! Dat we een groot leeftijdsverschil hebben is een feit, maar het gaat uiteindelijk om de beste combi, niet om hoe oud je bent."

Ilse: "Ja, precies. En de lichte dubbel twee zie je dit leeftijdsverschil trouwens best wel veel. Het is denk ik ook handig om een ervaren rot en een jonkie in de boot te hebben. Maaike brengt veel ervaring, maar is soms wat te realistisch. Die denkt dan voor een race: deze wedstrijd gaan we nooit winnen, moet je kijken wie er allemaal mee doen. Op zo’n moment zeg ik vaak: we gaan gewoon winnen; waarom zouden zij beter zijn, dat zien we wel op de finish!"

Lees ook

Jouw mening

Wij zijn benieuwd wat jij van dit artikel vindt. Om te reageren moet je ingelogd zijn. Dat kan middels je Facebook- en Twitter-account of met behulp van je e-mailadres.

Om je reactie te plaatsen vragen we je de code hieronder over te nemen